….”peki bir kişi tüm emeğinin boşa gittiğinin farkına ancak ölüm döşeğinde varırsa?”
Derin bir sessizlik oldu.
İnanın hiç uzak değil. Elbet kişinin başına böyle bir an gelebilir.İşte hayatın o noktasında artık numara çekemiyorsun. Ömrünün son ânında şunun farkına vardığını düşün;”Ben aslında hiç yaşamamışım ki.” Dahası bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olda cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor, yani içindeki cehennemin.
“Ailede,yargılama ve suçlama oranına bakarak zehirli terbiyenin bir ailede yer alıp almadığını,anlarız.Sağlıksız ailelerde hâkim olan zihniyet zehirli terbiyedir ve yargılama,suçlama,aşağılama ve kötüleme kuralları baskındır.’Sersem’ ‘ahmak’ ‘sen ne bilirsin ki’ ‘manyak’ nitelikleri sık sık duyulur ve aşağılayıcı lakaplar takılır.”
“Mutlu aile ortamında yetişen insanlar,başlarına gelen olayların çoğunluğunda mutlu olunacak bir yön bulurlar.Mutsuzluk içinde yetişmiş insanları mutlu edecek olayların sayısı ise yok denecek kadar azdır.”