SİNEKLERİN TANRISI, Kitap İncelemesi
Sineklerin Tanrısı 
William Golding
“Güneş herkesin üzerine eşit doğar. Ama, gül başka, leş başka kokar.” demiş 
Mevlana Celaleddin-i Rumi
İnsanlar, tercihlerinden ibarettir. Gülün üzerine konmayı istemek de leşin, çöpün ya da taze b*kun üzerine konmayı istemek de yine insanın kendi tercihinin bir sonucudur. Minik bir ısırık ve kaşıntıdan başka kalıcı majör bir zarar vermese de sadece vızıltısıyla bile insanı sinir etmeye yeten, o tiksinç hayvanın adıdır: Sinek. Lakin havaya savurduğunuz basit bir sineklikle veya sinek ilacıyla kolaylıkla öldürebilirseniz bu tiksinç yaratığı. Şu ana kadar da zaten kimsenin bundan dolayı bir vicdan azabı çektiği de görülmemiştir. Bir de üzerine böyle bir pislikten önce kendini ve sonra da herkesi (toplumu) kurtarmanın verdiği o nane aromalı serinlik veren belli belirsiz ferahlığını hissedersiniz içinizde. Bir karıncayı yanlışlıkla basarak öldüren bir insan üzülür, vicdan azabı çeker ama hiç kimse bir sinek veya böcek öldürdüğü için hayatında vicdan azabı çekmemiştir bu dünyada. Hatta toplum nezdinde başı ezilmesi gerekli olduğu düşünülen bir haşereyi yeryüzünden temizlemek, insanı kendi çapında vicdanen bir mikro kahraman bile yapabilir. 
Friedrich Nietzsche de dememiş midir ki:
“Böcek öldürürseniz kahraman, kelebek öldürürseniz hainsiniz. Çünkü ahlâkın estetik standartları vardır.”
Bir hamamböceği, bir sinek canlı bir mahlȗk olarak bile sayılmaz çoğu zaman. Her ne kadar sineklerin ve böceklerin birçoğu kaçmayı başarabilseler de ait oldukları kader, çoğu zaman musallat oldukları bir insanın terliğinin altında ezilip can vermektir. Raskolnikov’un baltasından nasibini alan insan silüetinde gözüken sinek ya da hamamböceği gibi haşerat görünümlü tiksinç insanlar, 
Fyodor Dostoyevski’nin 
Suç ve Ceza romanındaki tefeci kadın gibidirler. İşte bu tiksinç
Sineklerin Tanrısı William Golding
“Güneş herkesin üzerine eşit doğar. Ama, gül başka, leş başka kokar.” demiş Mevlana Celaleddin-i Rumi
İnsanlar, tercihlerinden ibarettir. Gülün üzerine konmayı istemek de leşin, çöpün ya da taze b*kun üzerine konmayı istemek de yine insanın kendi tercihinin bir sonucudur. Minik bir ısırık ve kaşıntıdan başka kalıcı majör bir zarar vermese de sadece vızıltısıyla bile insanı sinir etmeye yeten, o tiksinç hayvanın adıdır: Sinek. Lakin havaya savurduğunuz basit bir sineklikle veya sinek ilacıyla kolaylıkla öldürebilirseniz bu tiksinç yaratığı. Şu ana kadar da zaten kimsenin bundan dolayı bir vicdan azabı çektiği de görülmemiştir. Bir de üzerine böyle bir pislikten önce kendini ve sonra da herkesi (toplumu) kurtarmanın verdiği o nane aromalı serinlik veren belli belirsiz ferahlığını hissedersiniz içinizde. Bir karıncayı yanlışlıkla basarak öldüren bir insan üzülür, vicdan azabı çeker ama hiç kimse bir sinek veya böcek öldürdüğü için hayatında vicdan azabı çekmemiştir bu dünyada. Hatta toplum nezdinde başı ezilmesi gerekli olduğu düşünülen bir haşereyi yeryüzünden temizlemek, insanı kendi çapında vicdanen bir mikro kahraman bile yapabilir. Friedrich Nietzsche de dememiş midir ki:
“Böcek öldürürseniz kahraman, kelebek öldürürseniz hainsiniz. Çünkü ahlâkın estetik standartları vardır.”
Bir hamamböceği, bir sinek canlı bir mahlȗk olarak bile sayılmaz çoğu zaman. Her ne kadar sineklerin ve böceklerin birçoğu kaçmayı başarabilseler de ait oldukları kader, çoğu zaman musallat oldukları bir insanın terliğinin altında ezilip can vermektir. Raskolnikov’un baltasından nasibini alan insan silüetinde gözüken sinek ya da hamamböceği gibi haşerat görünümlü tiksinç insanlar, Fyodor Dostoyevski’nin Suç ve Ceza romanındaki tefeci kadın gibidirler. İşte bu tiksinç
Sineklerin Tanrısı·261 syf.··Edebiyat
8/10
Beğendi
·2023 11. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 20 Eylül 2023 19:27
·º•Öncelikle kitap akıcı ve okunması kolay bir kitaptı.
º•Biraz uzun bir inceleme olacak. Küçük spoiler içerebilir.
Atom savaşı döneminde güvenilir bir yere götürülmek üzere uçağa bindirilen çocuklar uçağın düşürülmesiyle hayatta kalanlar bir adada mahsur kalırlar.
Başta çocukların birbirini tanıması ve adada ne yapacaklarına karar vermesiyle geçti. Hepsinin birer çocuk olduğunu düşünürsek ilk başta başlarına gelen facianın ciddiyetinin farkında değillerdi.
En önemli karakterler, Ralph, Domuzcuk, Jack, Simon, Eric ve Sam’dı. Hepsinin farklı karakterleri vardı. Kısaca bahsetmek istiyorum;
Ralph, on iki yaşında iyi, akıllı, neşeli ve lider ruhlu bir çocuktu.
Domuzcuk, on iki yaşında ismini hiç öğrenemediğimiz kiloları yüzünden bu lakabı almış sağduyulu takımın beyni olan bir çocuktu. Sırf lakabından, gözlük kullanıp astımının ona engel olup durmasından ve ailesinin düşük bir sınıftan olmasından dolayı her zaman dışlanan ve sağduyusu görmezden gelinen bir karakter. En akıllı ve sağduyulu olanın bu kadar dışlanması ve küçük görülmesi hayatın adaletsizliğinin bir göstergesiydi.
Jack’te on iki yaşında ve grubun zorbası olan bir karakter. Tam bir faşist örneği. Irkçı, kibirli ve kendini diğer herkesten üstün görerek küçümsediklerine her şeyi yapabilme hakkını kendinde gören bir kötü.
Simon ise en iyi kalpli ve hatta mistik bir yanı da olan asosyalliğinden dolayı iletişim kurmakta zorlanan bu yüzden de onun tuhaf bir çocuk olduğu düşünülen bir karakterdi.
Eric ve Sam’ sa diğerlerinden küçük ikiz kardeşlerdi. Korkuyla yönetilen ama yine de içlerindeki insani ve iyi yana tutunmaya çalışan çocuklardı.
Yazarın adayı tasvir edişi çok güzeldi. Betimlemeleriyle birlikte sanki adadaymışım gibi hissettim. Bu cennet gibi ada zamanla çocukların dokunuşuyla çürüyüp cehenneme döndü.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Korkma. Korktuğunu görmelerine izin verme.Distopya
Kitap coronavirüs gibi bulaşıcı sanılan bir hastalığın ( ama bu özel güç loadingg evresi sadece 10 yaşındaki çocuklarda ortaya çıkıyor ) başta çocukları sonra insanlığı etkilediği distopik bir evrende geçiyor. Çocuklar aslında hasta olmuyor özel güç kazanıyorlar. Kazandıkları gücün eğilimine göre mavi, yeşil, sarı, turuncu ve kırmızı olan renklere göre ayrılan çocukların ailelerine devlet başkanı tarafından kampta tedavi edileceklerine dair yalan söyleniyor ve çocuklar nazi kampı olmasa da kötü şartlarda kamplarda kalmak zorunda kalıyorlar. Bazı aileler çocuklarını vermek istemiyor bazılarıysa onlar canavarmış gibi davranıyor ve elleriyle teslim ediyorlar. Sarı , turuncu ve kırmızıların özel güçleri onları mavi ve yeşillerden daha tehlikeli kıldıkları için yok edilmeye mahkum oluyorlar. Başkahramanımız Ruby hayatının tehlikede olduğunu fark edip yeşil olarak başladığı bu düzensizlikteki düzene aslında karşısındakinin öyle sanmasını sağladığı için hayatta kalıyor. Ruby'nin her turuncunun zihine girme özelliğinden farklı olarak bir özelliği daha var ama keşke olmasaydı :( kitabın sonu beni üzdü devamını heyecanla bekliyorum. Kitaba 6 puan verme sebebim serinin 4 kitabı daha olması çitamın gitgide yükseleceğini umuyorum. Aslında çok donanımlı bi dünya yaratan yazar bazı mantık hatalarını bilerek mi yapmış bilmiyorum neyse bakıcaz artık
Sineklerin Tanrısı( Beelzebub- İbranice'de Şeytan anlamındaki sözcük İngilizce'ye birebir çevrilince Lord of the Flies oluyor.)
William Golding 1. Dünya Savaşı'nı görmüş ve 2. Dünya Savaşı' nda bizzat bulunmuş bir şahsiyet. İngiliz, Almanların Londra'ya hava saldırılarını yaşamış. (the Blitz)
SSCB(Jack'i kampı) - Özgür Dünya? (Ralph'i kampı)
KARAKTERLER
Ralph: Dürüst, korkularını gizlemeyen ama duyduğu hayranlığı da gizleyemeyen bir çocuk. Çevresinden çok etkilense de iyiliği ağır basıyor.
Domuzcuk:Tam bir aydın kesim. Yerinde tespitleri ve çözüm önerileri olsa da bu önerileri uygulamak konusunda hiçbir yardımda bulunmuyor, diğerleri uygulamayınca da eleştiriyor. Fiziksel güçten yoksun, adaletli dürüst bir yönetici altında fayda gösteren, açan bir çiçek.
Simon: Sezgileri kuvvetli, anlaşılamayan bir çocuk. Yüreği iyilikle dolu, ama bunu toplumun geri kalanı gibi gösteremediği için dışlanıyor.
Jack: Yüzde yüz kötü birisi değil ama güce aç bir yapısı var, hırslı. Bu da törpülenip kontrol altına alınmadığı sürece kötücüllük baskın olmaya devam edecek.
Roger: Kalbi kirli, tam bir sosyopat. Toplumun yargıları ve kuralları bir yere kadar onu tutabildi ama bunlardan ari kaldığı an içindeki tüm kötülükle amel etti. (ABV Roger)
Küçükler- Güçlünün yanında, irade sahibi değiller.
Sam-Eric : Ralph'i sonuna kasar desteklediler ama Roger'ın işkencesine dayanamayıp boyun eğdiler.
Korku şiddeti doğurur ve bu da uygarlığın sonunu getirir. Korkunun olduğu yerde masumiyet barınamaz.
TEMALAR
. Medeniyet Vahşete karşı
. Masumiyeti kaybetmek
. Uygarlık kurmak veya uygar kalmak için verilen mücadele(ateş her şeydir!)
. İnsanlığın içinde olan kötülük
. Savaşın çocuklara ve insanlığa etkisi
. Sürü psikolojisinin zararları
. İnsanlar eğer gücü hak ederek kazanmazlarsa kolayca istismar
Beelzebub- Sineklerin Tanrısı ( İlginç Bilgiler)
Beelzebub veya Baalzevul, (İbranice: בַּעַל זְבוּ, Baʿal Zəvûv), eskiden Antik Filistinliler tarafından Ekron şehrinde tapınılmış, daha sonraları ise bazı İbrahimî dinlerde önemli bir şeytani figür olarak tasvir edilmiş bir tanrıdır.[1] Beelzebub özellikle Antik Kenan'da tapınılmış Kuzeybatı Sami tanrısı Baal ile ilişkilendirilmiştir.
Çoğunlukla Hristiyan olan bazı dini kaynaklarda Beelzebub ismi şeytan ile eşdeğer şekilde kullanılır. Demonolojide ise Lucifer ve bazı diğer ilah adları ile birlikte cehennemi yöneten 7 cehennem lordundan biri olarak anılır. Tanah'ta geçen ve "sineklerin efendisi" anlamına gelen Baʿal Zəvûv, tanrıya tapınanları haşereye benzetmek için kullanılmıştır.[1] Tanrının asıl isminin "(göksel) evin efendisi" anlamına gelen Ba'al Zəbûl olduğu ve İsrailoğulları tarafından aşağılama amacı ile Baʿal Zəvûv ismi verildiği de düşünülmektedir.[2][3]
Kaynak:Vİkipedi
Puan vermedi·261 syf.··
Beğendi
·2020 22. kitabı
·21 günde okudu
·Okunma: 10 Aralık 2020 18:39
Kitabı okuyalı uzun zaman oldu ama bi türlü kafamı toplayıp inceleme yapmaya fırsatım olmadı. DİKKAT SPOİLER İÇERİR!!Kitabın konusu Okyanus üzerinde iken uçakları kaza yapan 30 kadar Amerikan askeri okul öğrencisi yakınlardaki ıssız bir tropikal adaya çıkıyorlar. Kazadan hiçbir erişkin sağ kurtulamıyor. Yetişkinlerin, dolayısı ile baskının ve kuralların olmadığı bir dünya ayrıca bir mercan adasının cenneti andıran ortamı ile birleşince çocuklara başlarda çok güzel geliyor. Kendilerine göre bir düzen kurup oyunlar oynayıp avlanıyorlar ama aradan zaman geçtikçe oluşan rekabet, korku ve güvensizlik bu, bir bakıma demokratik düzeni terkedip kabile düzenine geçmelerine ve bunun sonucunda da gitgide vahşileşip korkunç bir kişiliğe bürünmelerine yol açar. Ve tabiki kamplaşma başlar. Bir grup çocuk uygarlığı temsil eden akılcı ve karizmatik Ralph'ın liderliğini kabul ederken, diğer bir grup da ilkelliğin temsilcisi olan Jack'in peşinden giderek kampı terkederler. Ben ralph'ın tarafını seçerdim. Kitabı okurken jack'den ayak parmak uçlarıma kadar nefret ettim diyebilirim ama işin ironik tarafıda şudur ki kitapta çoğunluk jack'den yanaydı.Buna daha çok tutuldum. Ve okurken kitabın bana düşündürttüğü sorulardan biri de şu oldu: NEDEN ÇOĞUNLUK YANLIŞI SEÇER Kİ? Kitabın konusunu alışılmışın dışında olması benim en çok etkileyen taraflarından biriyidi.Bunun dışında bu kadar somut bi olaydan son derece soyut çıkarımlar yapılmaya açık olması ayrı bir çekici geldi bana.Kitabın akıcılığı ve sürükleyiciliği hakkında konuşucak olursam aşırı sürükleyiciydi veya bir çırpıda bitirirsiniz diyeceğim tarzda bir kitap değil çok sıkıcı da diyemem ortalama diyebilirim. Okuyacak olanlara da iyi keyifler dilerim.