Otobiyografi, yazan açısından kaybedileni tekrar kazanmak için son bir şans olarak görülür. Fakat kayıplar devam ettikçe anlatıyı devam ettirme ihtiyacı ortaya çıkar. Her ne kadar öz-anlatı kişinin hayat hikayesi üzerinde mutlak bir hakimiyet kurduğu; bütünlüklü, geçirimsiz bir özne olabilmeye en çok yaklaştığı an gibi görünse de, böyle bir öznenin her zaman ancak özlem duyulacak bir kurgu olduğunun en çok açığa çıktığı andır aynı zamanda. Bu özlemle anlatı sürekli devam ettirilir. Fakat anlatı devam ettikçe öznenin ötekilerin gözlerine, yorumlarına açıklığı ifşa olur ve sonuçlandırılmış, kapanmış niteliği sarsılır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Sadece ikinci bir şans için dayanılmaz ve acı verici bir istek duyuyordu, tekrar babasının oğlu olmak ve o adamın da ona gerçek bir baba olması için. Evet, ikinci bir şansa sahip olmak mükemmel olmaz mıydı?"
Sayfa 77
Üzerinde çalıştığımız her davayla ilgili dehşet verici gerçek, ne olursa olsun cevapların orada bir yerde olmasıydı.Onlara denk gelip gelmemiz şans,deneyim ve mantıksız olsa da bir konuda katıksız bir inatçılığın dengesiz bir karışımına bağlıydı.Bu nedenle de bir davayı yönetmenin bir kısmı ne kadar ayrıntıya girileceğini izlemeyi kapsıyordu.Bir ipe tutunup sertçe çekmek cezbedici olsa da geri çekilip büyük resme bakma, bütün ipleri birbirine örmek de çok önemliydi..
Yarın, korkulması gereken bir şey olmak yerine kendime verdiğim bir söz olabilirdi. Daha cesur ya da daha nazik olmak, yanlışları düzeltmek için bir şans olabilirdi. Bu gün olduğumdan daha iyi bir adam olabilirdim.
Sayfa 453 - İthaki Yayınları, 1. Baskı 2020
