" Ama ne yapsam, nereye dönsem kendimi her zaman yalnız ve huzursuz hissediyordum. Bilincim geliştikçe vücudumun daha fazla farkına vardım ve bu iş, kusurlarım hakkımdaki bilgim bana fiziksel acı verene kadar sürdü. Hayatımda yeni bir gün diye bir şey yoktu, her gün bir öncekinin sadece bir tekrarıydı, değişiklik veya değişiklik umudu olmaksızın.."
" Ne yitirdim ? Ulu Tanrı'ya ne diyeceğim ? Bana, türlü yoklukların beni alıp götürdüğü yerlerde geçirdiğim kırk yıl bağışladı: Zekâm Roma'da gelişti, tutkum Kahire'de, üzüncüm Fas'ta, çocukluk saflığımsa hâlâ Granada'da yaşıyor.."