Herkese merhaba! Harika bir kitap önerisiyle geldim. Akran zorbalığını olabilecek en şeffaf hâliyle işlemiş yazar. Öğüt vermemiş, taraf tutmamış, kimseyi korumaya çalışmamış. O korumadığı için siz okurken içinizde kahramanları korumaya çalışıyorsunuz. Kitapta “Pollyanna”cı bir tutumun aksine her şey gerçek hayatta nasıl yaşanıyorsa ne kadar zorsa o şekilde gözler önüne serilmiş. Kitaba ismini veren “Kurt” -metaforu- zorbalık karşısında sessiz kalan iki arkadaşın rüyasına giriyor. Vahşi, korkutucu… İkisi de korkuyor ama yine de bir şey yapamıyor. Rüyalarında bile tam olarak yüzleşemiyorlar. Bu kitap her yaşa kucak açan türden. Okuyun, okutun. Kitapla kalın. 
Sasa Stanisic 
Kurt
Sasa Stanisic Kurt
Çehov’un 44 yıllık ömründe tamamladığı son öykü sayılan Nişanlı, evlilik arifesindeki genç bir kızın hayatı sorgulamasını ve zincirlerini kırarak özgürleşme sürecini anlatıyor. Rus feodal yapısının yarattığı aylak insan profilini yere yere bir hâl oldun be Pavlovic. Ne var yani sistem; kendilerini tembelliğin kucağına atmış insanları yarattıysa ve işe yaramazlıklarıyla mahalle kahvelerinde geceleyen binler yarattıysa, oğulları ve kızları kendilerinin laciverti olmaktan başka bir kapıya çıkamıyorsa 3-4 soy. Yazarken bile yalandan olumlayamıyorum bu tekdüzeliği. O yüzden ben de bu Akçadağlılardan hallice taşlama becerisine sahip Anton abimin düşüncesinden taşacağım. Herif 44 yıllık ömrünü bu cehaletin karşısında geçirmiş, bize biraz daha fazla yıllar vaat eden bu hayatı; sırtı emperyalizmin şatafatına dayayarak geçirmek yakışmaz. Bu az önce bahsettiğim genç kızımız işte ; eve Moskova'dan gelen akraba Saşa ile kendini bulma sürecine girer. İçinde annesinin karbon kopya hayatını yaşayacağının kaygısını, sezgisini duymaya başlar ve şüphe eder evliliğe bu kadar yaklaşmış ve görünürde en önemli kararını verecekken hayatının; ve işte en önemli kararını Saşa ile kaçmakla kendine yeni bir yelken açmakta bulur. Saşa onun için yeni kapılar da açabilen bir çilingir görevi görür yani. Saşa ile kaçmak diyince ona bağrı yanık da sırılsıklam peşinden gidiyor sanılmasın, Nadya kendini bulabileceği bir eşik yaşamaktadır sadece. O yüzden ismini ilk defa şu an , özgürlüğüne adım atarken anmayı tercih ettim, ismini unuttuğumdan değil yani. -Biz de yedik, yeseniz güzel olurdu.-
Nadya Moskova'da kendi yolunu çizmeye çalışır, eğitim alıp kendini geliştirir, bir kere girmiştir çünkü o yola; köyüne dönüp nişanlısıyla evleneceği yoktur ya bu saatten sonra, o da ancak ailesine keskin bir ket
Reklam
Bu hâlim Sana malûm..
Ayşe Şasa'nın 
Şebek Romanı'nı okumadan önce hayatı hakkında birkaç yazı okumuştum. Bu yüzden kitaba başlarken ister istemez yazarı da düşünerek okudum. Ayşe Şasa'nın çocukluğu beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Varlıklı bir ailede büyümesine rağmen anne ve babasından uzak kalmış. Çocukluğunu daha çok mürebbiyelerin gözetiminde geçirmiş. Maddi imkânların her zaman mutluluk getirmediğini gösteren bir hayat hikâyesi var. İlerleyen yıllarda yaşadığı ruhsal sıkıntılar ve ardından tasavvufa yönelmesi de eserlerine farklı bir derinlik kazandırmış.
Şebek Romanı 2075 yılında geçen bir bilimkurgu romanı. Hikâye, artık eski kimliğini kaybetmiş ve XB21 adını almış bir şehirde geçiyor. Teknolojinin son derece geliştiği bu dünyada insanlar dışarıdan bakıldığında ilerlemiş görünse de iç dünyalarında büyük bir boşluk taşıyorlar. Kitap bu yönüyle klasik bilimkurgulardan ayrılıyor. Çünkü bilimkurgu eserlerinde genellikle teknolojik ilerleme olumlu bir gelişme olarak sunulurken Ayşe Şasa bunun tam tersini yapıyor. Bu nedenle eser aynı zamanda bir bilimkurgu parodisi olarak değerlendiriliyor. Geleceğin dünyasını anlatırken aslında günümüz insanını ve modern hayatı sorguluyor.
Hikâyenin en dikkat çekici taraflarından biri bilimkurgu ile tasavvufu bir araya getirmesi. Türk edebiyatında buna çok sık rastlanmıyor. Distopik bir gelecek kurgusunun içinde insanın hakikat arayışı, maneviyat ve özüne dönüş gibi temalar yer alıyor.
Kitaptaki XB21 toplumu bana köklerinden kopmuş modern insanı çağrıştırdı. Her şeyin hesaplanabildiği ve kontrol altında tutulabildiği bir düzen kurulmuş ama insanların ruh dünyası ihmal edilmiş. Kitabın adındaki şebek motifi de bu noktada anlam kazanıyor. Şebek sözcüğü bende taklit eden ve özünden uzaklaşan insan fikrini uyandırdı. Sanki yazar, kendiEdebiyat
Ayşe Şasa'nın Şebek Romanı'nı okumadan önce hayatı hakkında birkaç yazı okumuştum. Bu yüzden kitaba başlarken ister istemez yazarı da düşünerek okudum. Ayşe Şasa'nın çocukluğu beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Varlıklı bir ailede büyümesine rağmen anne ve babasından uzak kalmış. Çocukluğunu daha çok mürebbiyelerin gözetiminde geçirmiş. Maddi imkânların her zaman mutluluk getirmediğini gösteren bir hayat hikâyesi var. İlerleyen yıllarda yaşadığı ruhsal sıkıntılar ve ardından tasavvufa yönelmesi de eserlerine farklı bir derinlik kazandırmış.
Şebek Romanı 2075 yılında geçen bir bilimkurgu romanı. Hikâye, artık eski kimliğini kaybetmiş ve XB21 adını almış bir şehirde geçiyor. Teknolojinin son derece geliştiği bu dünyada insanlar dışarıdan bakıldığında ilerlemiş görünse de iç dünyalarında büyük bir boşluk taşıyorlar. Kitap bu yönüyle klasik bilimkurgulardan ayrılıyor. Çünkü bilimkurgu eserlerinde genellikle teknolojik ilerleme olumlu bir gelişme olarak sunulurken Ayşe Şasa bunun tam tersini yapıyor. Bu nedenle eser aynı zamanda bir bilimkurgu parodisi olarak değerlendiriliyor. Geleceğin dünyasını anlatırken aslında günümüz insanını ve modern hayatı sorguluyor.
Hikâyenin en dikkat çekici taraflarından biri bilimkurgu ile tasavvufu bir araya getirmesi. Türk edebiyatında buna çok sık rastlanmıyor. Distopik bir gelecek kurgusunun içinde insanın hakikat arayışı, maneviyat ve özüne dönüş gibi temalar yer alıyor.
Kitaptaki XB21 toplumu bana köklerinden kopmuş modern insanı çağrıştırdı. Her şeyin hesaplanabildiği ve kontrol altında tutulabildiği bir düzen kurulmuş ama insanların ruh dünyası ihmal edilmiş. Kitabın adındaki şebek motifi de bu noktada anlam kazanıyor. Şebek sözcüğü bende taklit eden ve özünden uzaklaşan insan fikrini uyandırdı. Sanki yazar, kendiYıpratıcı bir çocukluk, sancılı bir gençlik ve şizofreni...1000Kitap
Bu eserde Ayşe Şasa'ın kendi dilinden hayatına ortak oluyoruz. Bizzat şahsım kitabı okurken Ayşe Şasa 'nın çocukluğuna sarılmayı çok istedim. Çünkü hayatı bütün pedagojik hataların silsilesi şeklinde ilerlemiş. Yalnızlığı, sevgisizliği en derin şekilde yaşamış.
Kitapta bir yerde geçen özellikle içimi burkan bir cümlesi vardı şöyle yazıyor "Adeta Dickens romanlarında yetimhanedeki çocuklara yapılan zulüm altındaydım, kendi evimde yetim gibiydim"
Ben çok yalnız bir çocuğum, bu şişeyi bulan lütfen beni arasın!" diye bir not yazıyorum... Şişeyi denize atıp, rıhtımdan uzaklaşmasını seyrediyorum.
Bunlar sadece birkaç cümle bunun gibi kitabın içerisinde boğazı düğüm düğüm eden cümleleri yani yaşanmışlıkları mevcut...
Hayatını okurken içimden ona sarılmak, acısını ve çocukluğunda yaşadığı bütün acıları dindirmek istedim hep...
Herkese bilinçli ebeveynler, sevgi ve şefkat dolu bir yuva nasip olmuyor. Yıpratıcı bir çocukluk, sancılı bir gençlik ve hepsinin neticesi şizofreni...ve bütün bunların ardından yaşanan bir ruh macerası...
Ayşe Şasa 'nın çocukluğuna sarılmayı çok istedim. Çünkü hayatı bütün pedagojik hataların silsilesi şeklinde ilerlemiş. Yalnızlığı, sevgisizliği en derin şekilde yaşamış.
Kitapta bir yerde geçen özellikle içimi burkan bir cümlesi vardı şöyle yazıyor "Adeta Dickens romanlarında yetimhanedeki çocuklara yapılan zulüm altındaydım, kendi evimde yetim gibiydim"
Ben çok yalnız bir çocuğum, bu şişeyi bulan lütfen beni arasın!" diye bir not yazıyorum... Şişeyi denize atıp, rıhtımdan uzaklaşmasını seyrediyorum.
Bunlar sadece birkaç cümle bunun gibi kitabın içerisinde boğazı düğüm düğüm eden cümleleri yani yaşanmışlıkları mevcut...
Hayatını okurken içimden ona sarılmak, acısını ve çocukluğunda yaşadığı bütün acıları dindirmek istedim hep...
Herkese bilinçli ebeveynler, sevgi ve şefkat dolu bir yuva nasip olmuyor. Yıpratıcı bir çocukluk, sancılı bir gençlik ve hepsinin neticesi şizofreni...ve bütün bunların ardından yaşanan bir ruh macerası...DELILIK ÜLKESINDEN NOTLAR
Ağır şizofren tanısıyla 30 yıl dısarı adım dahi atmadan geçirilmiş bir ömür ve tasavvuf anlayışı ile gelen şifa...#ayşeşasa inanilmaz şizofrenik ataklarından kurtuluş öyküsünü çok akıcı bir dille kaleme almış. Siradan ya da herhangi biri değil Osmanlı soyundan gelen bir aileye sahip, iyi derecede birden fazla yabancı dil konusabilen kültürlü zengin bir kadın üstelik bir senarist. İlber Ortaylı'nın ön sözü ile basılan kitapta Ortaylı'nın şu ifadesi çok vurucu "....çok kişinin imrendiği bu zenginliğin hassas ruhlu bir yazar için hayatta imkanlar kadar, tıkanma ve zorluklar yarattığıda söylenebilir." Ben kitabı hem cok ilginç, hem de çok zamansız bir metin olarak değerlendirdim. Yani bundan 50 yıl sonra okunduğunda yine okuyucusuna bir seyler sunacaktır.
10/10
2026 33. kitabı
Kitapta yazarın kimlik arayışından bahsediliyor. Yazarımız Cumhuriyetin ilk yıllarında kendini aydın olarak tabir eden bir ailede doğuyor. Yabancı mürebbiyelerden eğitim alıyor doğal olarak gençlik yıllarında sürekli bir bunalım içerisinde. Zamanla yaptığı tercihler ve yaşadığı olaylar sonucunda psikolojik bunalıma giriyor. Bu dönemde çok ağır tedavilerden geçen yazar bir gün rastgele ibni arabi'nin bir kitabını okuduktan sonra kalbine huzur geliyor. Bu süreçte yaşadıklarını geçirdiği bunalımları farklı yazılar halinde bir araya toplamış. Sonunda yazar ile yapılan bir röportaj yer alırken, kitabın son bölümünde ise ünlü yazarların kitap hakkındaki yazılarına yer verilmiş. Günümüz dünyasında her şey maddeye bağlanırken maneviyata yönelerek hastalıklarından kurtulan bir insanın hayat hikayesini okuyoruz.
Reklam
Reklam