Öyleyse dudaklarından öperim
Orada bir parça zehir kalmıştır belki
Bir zamanlar hayat veren o dudakların
Bu kez son versin hayatıma
Alevlerden yaratılmış ruhum evrende yalnız, yeryüzünde sürgün
Manzaram cesetler ve solmuş çiçeklerle süslü
Furkan Gürsu
