Aramızda tuhaf bir ilişkiler silsilesi kuruldu, gururu ve herkese tepeden bakması göz önüne alındığında bu ilişkilerin çoğu bana anlaşılmaz geliyor. Mesela onu deli gibi sevdiğimi biliyor, hatta ona tutkumdan bahsetmeme de izin veriyor… elbette ona olan sevgimden serbestçe ve kendime hiçbir sansür uygulamadan bahsetmeme izin vermesinin sebebi beni ne kadar küçümsediğini göstermekten başka bir şey değil. “Bana karşı hissettiklerini öylesine umursamıyorum ki, ne söylediğin, ne hissettiğin hiç önemli değil,” der gibiydi. Öteden beri özel işlerini anlatırdı bana, ama asla tamamıyla anlatmazdı. Üstelik beni küçümsemesinin bazı zariflikleri de vardı: Mesela yaşamında cereyan eden bazı olaylardan veya onu kaygılandıran bir şeyden haberim olduğunu bilir, hatta amacına ulaşmak için beni köle veya emir kulu olarak kullanma ihtiyacı duyarsa bu olayları kendisi anlatırdı, fakat sadece bir emir kulunun bilmesi gerektiği kadarını elbette; şayet olayların bütün ayrıntılarını henüz öğrenememişsem, onun acı ve kaygıları yüzünden huzursuz olup endişelendiğimi görse bile dostça bir açıklıkla beni rahatlatmaya kalkışmazdı asla. …Benim duygularım da, onun kaygıları ve başarısızlıkları yüzünden belki ondan üç kat fazla acı çekmem de umursamaya değmezdi ya!
Sayfa 21
Reklam
Son zamanlarda eylemlerimi ve düşüncelerimi herhangi bir ahlaki ölçüyle değerlendirmekten neredeyse tiksinir oldum.
Sayfa 17
Kumarda ve hayatta
Hırsın küçüklüğü ya da büyüklüğü önemli sanki. İzafi bir mesele bu. ….insanlar sadece rulette değil her şeyde sürekli kar ediyor, birbirlerine karşı bir şeyler kazanıyor zaten. Zahmetsiz kazancın ve menfaatin iğrenç olup olmadığıysa başlı başına bir sorun. … insanların merasimi bir yana bırakıp birbirine teklifsiz davranabilmesi harika bir şey. Kendi kendini kandırmanın alemi var mı? Ne gereksiz, ne beyhude bir çaba!
Sayfa 14
Orhan Pamuk’tan iyi bir hikayenin şablonu
İyi bir hikayenin başı masal gibi çocuksu olmalı, diye düşündük. Ortası korkulu bir rüya gibi korkutucu, sonu da ayrılıkla biten bir aşk hikayesi gibi acıklı olmalıydı.
Her sabah “niye benim ben” diye yazmaya başladı, ama bu başlığın altına ötekilerin neden o kadar aşağılık ve ahmak olduğundan başka bir şey yazamıyordu.