Hz. Peygamberin vefatından hemen sonra değişik kabilelerden topladığı insanları etrafına toplayarak Peygamberliğini ilan eden kahinliğiyle de bilinen Secah isimli kadın karizmatik kişiliğiyle toplumda etkili olmuştur.
Tuleyha şunu diyordu: Cebrail vahiy getirdi, Allah 'ın şunu dediğini aktardı: Siz insanlar çok şereflisiniz. Dolayısıyla sizin benim için namazda secde edip kafanızı/o en kıymetli organınızı yere koymanızı kabul etmiyorum. Kaldı ki, Allah olarak benim buna ne ihtiya
cım var ki ... gibi açıklamalar. Bir de şunu diyordu: Allah vahiy göndererek bizim günde üç sefer namaz kılmamızı istiyor. Yani
sabah ve yatsı namazları yoktur, diyordu. Ahirete iman onlarda da vardı: Zerre kadar bir şey hesapsız kalmaz diye. Onlar da insanoğlu içkiden, zinadan uzak durmalı diyorlardı. En ilginci de, bir erkek evlendiği zaman, eğer erkek çocuğu dünyaya gelir ve yaşarsa, artık ikinci bir kadınla evlenmesi haramdı, onlara
göre bu yasaktı. Bunlara göre ancak istisnai durumda ikinci evlilik olabilirdi. Bu gibi vahiylerinden dolayı Tuleyha'nın peygamberliği hızla yayıldı, çok da taraftar topladı; ancak Müslümanlar ganimet ve cennetteki huri avantajlarıyla bunları etkisiz
hale getirdiler.(188)
188. a- İbni Esir, Kamil, İrtidat olayları kısmında.
b- İbni Esir, Bidaye-Nihaye, İrtidat olayları kısmı, 6/353 vd Secah binli Haris
konusunda.
Hani belki kamuoyu bilmiyor; Muhammed döneminde bir çok kişi de bölgelerinde kendilerini peygamber olarak ilan etmişlerdi. Mesela, a) Müseyleme, b) Hlristiyan olan Şecah binti Haris adında bir kadın, c) Yakıd adında bir başka kadın Suriye'nin Halep tarafında peygamberlik iddiasında bulunmuştu. Buna ilk olarak babası inanmıştı.(182) d) Lakit bin Malik Ezdi (Umman'da peygamberliğini ilan etmişti ve zaten İslamiyet'ten önce de oranın emiriydi, asıl adı Cülendi), e) Esved-i Ansi, f) Tuleyha b. Huveylid Esedi gibileri de kendi bölgelerinde peygamberliğini ilan edenlerden. Bunların hepsi Ebubekir zamanın da bastırılır ve böylece o coğrafyada İslam galip gelir, yayılır.
Hz. Muhammed' den sonra Emevi ve Abbasiler döneminde de peygamber adayları ortaya çıkmıştı. Örneğin; Sakif'te Muhtar
b. Useyd, Şam'da Haris b. Sait, Irak'ta Beyan b. Sem'an, Kfife 'de Mu gire b. Sait ve Ebu Mansur el-Uceli, Esed kabilesinden Ebu Hattap, Himyeri/San'a'da Ali B. Fazl peygamberlik iddiasında bulunanlar arasında. (183)
182. a- Yakub'ül Hamevi, 'Mucem'ül Büldan', 5/426.
b- Zebidi ( 1 145- 1 205.h), 'Tac'ül Arus', s. 2369.
183. Daha fazla bilgi için, bu konuda doktora tezi olarak bir çalışma yürüten ve kitap haline getiren Medine'deki Ümmü'I Kura Üniversitesi öğretim üyelerinden Ahmet bin Sad Gamudi'nin 'Akideı'ü Haımi-n- Nübüvveti bi nübüvveti'! Muhammediye', s. 1 73- 195 bakılabilir.
Peygamber son günlerinde Bizanslılar'dan Muta mağlubiyetinin intikamını almak için ordu hazırlamakla uğraşmıştı. Arabistan'daki karışıklıklara dair tehdid edici haberler gelmekte olmasına rağmen Ebu Bekir, Peygamber'in bu son plânını yerine getirmeğe kendini görevli hissetti. Böylece islâmların en iyi muharip kuvvetleri, Üsame kumandasında kuzeye doğru yola çıktılar; fakat bunların ne yaptıklarını, hatta Bizans hududunu geçip geçmediklerini bilmiyoruz. Bu ordu herhalde iki ay kadar Medine'den uzak kaldı. Korumacılardan yoksun olan hilâfet merkezinin bu sıkışık durumundan ilk defa doğrudan doğruya civarda oturan Esed ve Gatafan kabileleri bir hücum için faydalandılar; fakat Ebu Bekir, ordu dönünceye kadar tutunmayı başardı. Sonra, baş kumandanlık görevini, denenmiş kumandan "Allah'ın kılıcı" Halid b. Velid'e verdi. Halid, Buzaha kuyusu civarında bu iki kabileyi öyle bir bozguna uğrattı ki, derhal itaat altına girdiler. Yemame'de Beni Hanife'nin isyanı daha tehlikeli göründü. Orada, daha Muhammed'in sağlığında, müslümanların alay makamında Müseylime dedikleri ve Medine'de Peygamber'le aynı haklara sahip olarak tanınmak istiyen bir adam oturuyordu. İslam hadisi, bu adamın dinî görüşlerine ait bittabi çok az parçalar içeriyor. Mesleme, bilhassa takvaya önem vermiş görünüyor, oruca da çok önem veriyor, şarabı haram kılıyor, namuskârlığı destekliyor ve evlilik ilişkilerine tek bir erkek varis doğuncaya kadar izin veriyordu. Onun sözlerinde Mumammed'inkilerden daha fazla hıristiyanlıktan gelme fikirler göze çarpıyor. O, bu fikirleri "kara koyunlardan, beyaz sütlerden, öğütmekten, ekmek pişirmekten, sulak yerlerde yaşıyan kurbağalardan, aynı zamanda semaların hâkiminden ve gökten inecek olandan" sözetmek suretiyle, tarımla uğraşan kabiledaşlarının lisanına bürünüyor. Esrarlı
Esved...Tuleyha...Secah!
Hokkabazlığa, kehanete yüz vermeyen Hz. Muhammet akılcı bir din inşa etti. Her "devrim" gibi önceki Cahiliye devrinin yoz-
laşmış değerlerini ve anlayışlarını yıktı, geçti...Bu olağanüstü durum ve büyük yenilik kimilerini memnun etmedi. Sadece Esved değil Tuleyha ya da Secah gibi yalancı peygamberler de çıktı ..
Sahte Peygamberler Nasıl Ortaya Çıkmış Okuyalım...Alıntı
Beni Hanife'den Müseyleme, Yemen'den Esvedul Ansi, Asad ve Gatafan'dan Tuleyha bin Huveylid ve Bem Tamim'den Secah adlı kadın ve diğerlerinin peygamberliği işte bu dönemin ürünüdür. Tıpkı Muhammed'e geldiği yoldan, yani içlerine doğarak, rüyada vb. yollardan bunlar da, kendilerine Allah'tan vahiy gelmeye başladığını söylüyorlardı; ve kısa zamanda çevrelerinde önemli bir inananlar kitlesi oluşmuştu.
