Ama şunu da unutmamak gerekir: Yetişkin olduğumuzda yavaş yavaş hayatın dizginlerini elimize alırız. Bu yüzden hep şunu söylerim: 'Zamanında ihtiyacın olan sevgiyi, şevkati, ilgiyi saygıyı görmemiş olabilirsin. Ama artık kendinin sahibisin. "Bana şunu yaptılar" demek anlaşılır; ama orada kalamayız. Asıl soru şu: "Ben ne yapabilirim?"
Nasıl oluyordu da insanlar diğer insanlara birer nesneymişçesine davranabiliyorlardı? İnsanlar yanı başlarında acı çeken biri için hissettikleri doğal şefkat duygusunu kaybedecekleri noktaya nasıl gelebiliyorlardı?
kadın bir erkeğin kalbiydi. Kadına davranış ve ifadesinde erkek kalbini aşikâr ederdi. Allah ile olan iletişimini de ortaya koyardı. Ne kadar merhamet sıfatına mazhardı. Ne kadar şefkat nurundan kalbinde vardı.