Selenay Yıldırım

Selenay Yıldırım
@selenayldrm
"We're all awash in a sea of blood, and the least we can do is wave to each other" (John Minton)
Herkes acıyı ya da hastalığı alt ettikten sonra ruhunun derinliklerinde -ne kadar belli belirsiz, cılız olsa da- bir üzüntü duyar. Uzun süre, yoğun bir acı çekenler toparlanmayı isteseler de, olası iyileşmelerini bir yitim olarak görme eğilimindedirler. Acı varlığın ayrılmaz bir parçası olduğunda, onun aşılması, yitirilen bir nesne gibi ister istemez üzüntü yaratır.
Sayfa 90 - Jaguar Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Selenay Yıldırım
Ortadan kalkan her acı karmakarışık bir duygu yaratır, hani sanki yeniden dengeye kavuşmamız, bizi bir yandan kıvrandıran bir yandan da büyüleyen, gözümüz arkada kalmaksızın bırakamadığımız bölgelere erişimi sonsuza dek engelleyecekmiş gibi. (s.90)
"Bundan fazlasına toplum göz yummaz." ...Horiki öyle söyleyince, bir an "Toplum dediğin, sen olmayasın?" diyecek olduysam da onu kızdırmaktan çekinerek kendimi tuttum. Toplum ne der! Toplum değil, sensin bundan utanan.
Sayfa 73 - Sel Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Faruk isimli okura yanıt verildi
Selenay Yıldırım
Eveet okudum, güzel incelemeydi 😺🌼
Tanrı'dan bile korkuyordum. Tanrı sevgisine değil, sadece cezalandıracağına inanıyordum. İnanç. Bu, sadece Tanrı'nın kamçısını yemek için boyun eğerek mahkeme kürsüsüne ilerlemek için gerekiyor gibiydi. Cehenneme inansam bile, cennetin varlığına bir türlü inanmıyordum.
Sayfa 71 - Sel Yayıncılık·Kitabı okudu
Edebiyat
Selenay Yıldırım
"Babacığım, dua edince Tanrı'nın her şeyi vereceği doğru mu?" Esas ben, o duayı etmek isterdim. (s.71)