“İnsan bazen mutlu olmuyor aslında…
Sadece gerçeği bir süreliğine susturmayı başarıyor.
Çünkü bazı insanlar hayal kurmuyor;
hayatta kalabilmek için zihninin sesini kısmayı öğreniyor.
Ve en tehlikelisi şu:
İnsan alışıyor.
Eksik yaşamaya, yarım hissetmeye, içi boş gülümsemelere…
Sonra buna ‘iyi olmak’ diyor.”
Remarque’ın “Yaşamak Zamanı Ölmek Zamanı” romanını bitirdiğimde, içimde garip bir sessizlik kaldı. Sanki bir süreliğine kendi hayatımın gürültüsünden uzaklaşıp, başka bir dönemin, başka insanların