"Ezel sırlarını ne sen bilirsin, ne ben. Bu muammayı ne sen okursun ne ben. Perde arkasında var seninle benim dedikodum. Perde düştü mü ne sen kalırsın ne ben.
Sen onu sevmeye başladın. O akşam üzeri çok yağmur yağdı. Ben sarıldığınız yer sizsiniz kalana kadar o duvarın arkasında çocuk gibi oturup ağlayarak bekledim. Sonra o sokakta üstüm başım sırılsıklam yürürken hep aynı şiiri mırıldanıp seni unutmaya yemin ettim.
𝗚ö𝘇𝗹𝗲𝗿𝗶𝗻 𝗴ö𝘇𝗹𝗲𝗿𝗶𝗺𝗲 𝗱𝗲ğ𝗶𝗻𝗰𝗲 𝗳𝗲𝗹𝗮𝗸𝗲𝘁𝗶𝗺 𝗼𝗹𝘂𝗿𝗱𝘂, 𝗮ğ𝗹𝗮𝗿𝗱ı𝗺.
...
"Ezel sırlarını ne sen bilirsin, ne ben. Bu muammayı ne sen okursun ne ben. Perde arkasında var seninle benim dedikodum. Perde düştü mü ne sen kalırsın ne ben.
Korkuların çağırıcısı,
örtülmüşlerin açıcısı,
iğreti birliklerin bozucususun.
Çünkü sen, gidebilmenin delilisin.
Sen, yolcusun.
Sayfa 46 - EVEREST YAYINLARI
