Rasûl-i Ekrem (s.a.v.) zamanında iki kardeş vardı.
Biri, (ilim öğrenmek için) Hazret-i Peygamber’in yanına gelir, diğeri geçimlerini sağlamak için çalışırdı. Çalışan kardeş bir gün, diğerini (çalışıp kazanmıyor diye) Allah Rasûlü’ne şikayet etti.
Rasûlullah (s.a.v) ona:
“Belki de sen, onun sâyesinde iş buluyor ve rızkını kazanıyorsun!” buyurdu.
(Tirmizî, Zühd, 33/2345)
Kendini en iyi sen biliyorsun, bir karar almışsan almışsındır. Ve birilerini sana zarar verdiği için hayatından çıkardığında kimseye özür borçlu değilsin.
Anlıyorum, Selma. Niçin ağladığını ve kıvrandığını şimdi anlıyorum. Sen büyük aşk istiyorsun ve bunu erişilmez yüksekliklerde arıyorsun. Oraya çıkmaya kimsenin cesareti yok. Yarı yola kadar geliyorlar ve ayaklarının ucunda koyulaşan uçurumu görünce korkup geriye dönüyorlar.