Aslında hiçbir şeymişiz… Ben, sen ve hepimiz… Meğer hiçbir şeymişiz… Hiç kimse başrol oyuncusu değildi. Ben de sadece yoldan geçip giden, sıradan bir figürandım.
Sayfa 13
Önce kendine aşık olacaksın. Kendine aşık olacaksın ki, nasıl bir değeri ortaya koyduğunu bilecek ve o değeri ona vereni seçebileceksin. Seni sen gibi sevenle birleşecek, ona benzersiz seni sunacaksın. İşte böyle kendini olduğu gibi tümüyle kabul edip sevebildiğinde, karşındakinin de olmasına izin vereceksin. Kendini gerçekleştirmesine. Nasıl olmak isterse.
Her seferinde o kupkuru evleri daha ilk günden yaşayan bir yer haline getirmenin yollarını arıyorduk. Çünkü orayı bir an evvel senin kılman, seninle nefes alıp veren, sen kokan bir yer haline getirmen gerekiyordu.
Sayfa 15
"...
Bu çocuk her kafesin bir tahta çubuğunu o kadar gevşek bırakıyor ki, hafif zorlasan ya da biraz zaman geçse kendiliğinden yerinden düşecekmiş gibi duruyor. Yani kuşun kanadı, gövdesi biraz hızlı çarpsa tahta düşecek. Böylece kuşun çıkabileceği bir aralık oluşacak kafesin içinde.
...
-Niye yapıyor böyle, bu deli oğlan?
- Kuşların kaçabilecekleri bir aralık olsun diye. Tıpkı kendi hayatındaki gibi...
Her kafesten kurtulabilmenin bir yolu olsun diye..."
Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım
Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte
Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan
daha küçücükken başının arkasına korkuyu çivilerler…
Ama gözcüler gözlüyor ve gözlenenler yok... bir gölgenin başka bir gölgeyle birleştiğini söyleyerek erkekleri sakat bırakıyorlar... korkuyorlar. Korkmak istiyorlar. İnanmak ve acı çekmek istiyorlar... acı çekmek ve sadece acı çekmek, ölenleri boğuyorlar acı çekmeye devam etsinler diye... son ana kadar acı çeksinler diye, hiçbir şey iyi olmasın diye, ve herkesin iyiliği için senin yüzünü taşlar ve su söküp atıyor, nehrin köyü alıp götüreceğini düşünürsen başka bir şey düşünmezsin zaten... acı çekip durasın ama arzu duymayasın diye... çünkü arzu yaşatır, işte bu yüzden korkutuyor onları. Arzu korkusu onların içini kemiriyor. Arzu duymamak için acı çekmek istiyorlar, daha küçücükken yaralarlar seni ve başının arkasına korkuyu çivilerler... arzu hayat verdiği için sen büyürken öldürürler arzunu... her şeyin arzusunu...
