Ihlamurlar Çiçek Açtığı ZamanŞiir
Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü
Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü
Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü
Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana
Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden
Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden
Bebekler hayta hayta yürümeden
Geleceğim diyorum, geleceğim sana
Ne olur kesin bir takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırsa beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n'olur takvim sorma bana
- Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Önsöz
Duygular insanın canıdır , yaşam kaynağıdır . Aşk insanın tüm duygularını aynı anda harekete geçiren ve en üst düzeyde yaşamasını sağlayan bir olgudur .
Reklam
Dudakların dudaklarımda, bir rüyaya dalar gibi ölmek... Veya yaşamak... İkisi de güzel. Yine cehennemindeyim. Saat iki. Yanımdasın, içimdesin, kulaklarımdasın, göz bebeklerimdesin. Biliyorum ki bu gece de uyuyamayacağım. Sonra günler, soğuk, düşman ve kasvetli, suratımı tırmalayıp geçecek, kalbimi dişleyip geçecek. Kadın benim için hiçbir zaman oyun olamadı. Sen kadından da fazla bir şeysin.
Öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benimAlıntı
senin gözlerin dram; oysa ağlatan benim
ben dilenci; sen sultan; sevgi dağıtan benim
sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim
ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim
sabah sende oluyor; güneşi tutan benim
soran ben; sorulan sen; hüznü damıtan benim
öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benim
sen sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi
saklıyorum içimde seni bir tufan gibi
"Sen nefsini aşmak, herkesi bir ve eşit görmek, Yaradan'dan ötürü yaratılanı sevmek yolunda minnacık bir adım bile atsan muhakkak karşılığını görürsün. İlahi bir nizam olduğuna inanıyorsak eğer biliriz ki bunun içinde tesadüfe yer yok."
Sayfa 353
hep seni seveceğimi mi sandın sen yokken hep
anın var ya anın hani şu kabuk tutmuş hatıran
şiir dediğin de ne ki bir harmanda savrulur
sonra geceler basar ve âmâ bir çakal ulur.
Reklam
Reklam