Sen beni bi dinle
@senbenibidinle
Siz beni insanlıktan, saffetten, samimiyetten ve sevdadan iğrendirdiniz!
Şu anda okuduğu kitap
Selamlar kitapsever dostlarım.
Bugün sizlere 
Kichijoji'nin Kadın Kitapçıları kitabının incelenmesi ile geldim. Riko Nishioka ve Aki Kobata romanın baş kahramanları... Riko kırk yaşlarında azimli, kararlı, disiplinli bir çalışan olması sayesinde kitabevinde müdürlüğe terfi eder. Hâlâ bekar olmasını küçük düşürücü bulur. Aki ise Riko'nun tam tersi olarak yirmi yedi yaşında, genç, güzel, havai, aklına estiği gibi yaşayan yeni evli bir çalışandır. Kichijoji'nin en ünlü kitabevi olan Pegasus'un kapatılma haberi yayılınca Riko ve Aki birbirlerine olan nefreti bir kenara bırakıp, kitabevinin kapanmaması için büyük mücadeleye girişirler. Sonuç oldukça tatmin edici olur. Ancak Riko "kadın" olması sebebiyle erkekler tarafından müdürlüğe layık görülmez, küçümsenir. Bu kısımdan nefret ettim. Kadın olmanın küçük görülmesi durumunun evrensel olması beni epey irrite etti.Bu gerçekle yeniden yüzleştim. Ancak kitabın sonundaki kadın dayanışması, birbirlerinden nefret eden Aki ve Riko'nun dostluğa uzanan mücadelesini okumak keyifliydi(sadece bu açıdan).
Ben kitabı pek sevemedim. Akmadı bir türlü ve yarım bırakmayı sevmediğim için geçen haftayı bu kitapla kapattım.
Kitapla kalın.
Kichijoji'nin Kadın Kitapçıları kitabının incelenmesi ile geldim. Riko Nishioka ve Aki Kobata romanın baş kahramanları... Riko kırk yaşlarında azimli, kararlı, disiplinli bir çalışan olması sayesinde kitabevinde müdürlüğe terfi eder. Hâlâ bekar olmasını küçük düşürücü bulur. Aki ise Riko'nun tam tersi olarak yirmi yedi yaşında, genç, güzel, havai, aklına estiği gibi yaşayan yeni evli bir çalışandır. Kichijoji'nin en ünlü kitabevi olan Pegasus'un kapatılma haberi yayılınca Riko ve Aki birbirlerine olan nefreti bir kenara bırakıp, kitabevinin kapanmaması için büyük mücadeleye girişirler. Sonuç oldukça tatmin edici olur. Ancak Riko "kadın" olması sebebiyle erkekler tarafından müdürlüğe layık görülmez, küçümsenir. Bu kısımdan nefret ettim. Kadın olmanın küçük görülmesi durumunun evrensel olması beni epey irrite etti.Bu gerçekle yeniden yüzleştim. Ancak kitabın sonundaki kadın dayanışması, birbirlerinden nefret eden Aki ve Riko'nun dostluğa uzanan mücadelesini okumak keyifliydi(sadece bu açıdan).
Ben kitabı pek sevemedim. Akmadı bir türlü ve yarım bırakmayı sevmediğim için geçen haftayı bu kitapla kapattım.
Kitapla kalın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ÇİÇEKLER HEP AÇSIN1000 Kitap
Selamlar kitapsever dostlarım Sizlere bugün Çağdaş Türk Edebiyatı'nın başarılı yazarlarından biri olan 
Tarık Tufan 'ın, 
Gece Açan Çiçekler kitabının tahlili ile geldim.
Kitapta tasavvuf anlatısıyla beraber bolca metafora yer verilmiş. Bunu daha girişteki önsözden anlayabiliyorsunuz.
Kitap okura iki anlatıcının dilinden aktarılıyor:
Halide ve Derviş Ali... Anlatıcı olan iki kuşağın arasında yüz yıllık bir zaman dilimi beliriyor gözlerimizin önünde. Derviş Ali, Osmanlı'nın son dönemlerinde peydâh olurken, Halide günümüzde yaşayan genç bir hanım. Ve ikisinin ortak noktası olan Canfeda Konağı...
Bu konak bana göre, insanların iç dünyasını yansıtan bir metafor olarak seriliyor sayfalara. Halide ve Derviş Ali sırasıyla kendi hikayelerini anlatıyor. Derviş Ali; işlediği bir günah yüzünden kaybettiğine inandığı aşkını, Halide ise anne ve babasının zalimliği yüzünden yaşayamadığı kısacık ve zor hayatını, kardeşleriyle birlikte yaşadıkları acı olayları paylaşıyor okurla... Kitapta yaşanan bütün o acıları, kalbinizin derinlerinde hissediyorsunuz. Okurken çoğu yerde istemsizce boğazınız düğümleniyor, gözlerinize yaşlar hücum ediyor. Kitabın dili öyle akıcı ve güzel ki, güzel Türkçe'miz özenle serilmiş kitabın sayfalarına. Tarık Tufan 'a, bu romanı için teşekkürü bir borç bilirim.
Bugüne kadar kitaplarını okumamış olmanın utancı içerisindeyim. Kitapla kalın sevgili dostlarım.
Tarık Tufan 'ın, Gece Açan Çiçekler kitabının tahlili ile geldim.
Kitapta tasavvuf anlatısıyla beraber bolca metafora yer verilmiş. Bunu daha girişteki önsözden anlayabiliyorsunuz.
Kitap okura iki anlatıcının dilinden aktarılıyor:
Halide ve Derviş Ali... Anlatıcı olan iki kuşağın arasında yüz yıllık bir zaman dilimi beliriyor gözlerimizin önünde. Derviş Ali, Osmanlı'nın son dönemlerinde peydâh olurken, Halide günümüzde yaşayan genç bir hanım. Ve ikisinin ortak noktası olan Canfeda Konağı...
Bu konak bana göre, insanların iç dünyasını yansıtan bir metafor olarak seriliyor sayfalara. Halide ve Derviş Ali sırasıyla kendi hikayelerini anlatıyor. Derviş Ali; işlediği bir günah yüzünden kaybettiğine inandığı aşkını, Halide ise anne ve babasının zalimliği yüzünden yaşayamadığı kısacık ve zor hayatını, kardeşleriyle birlikte yaşadıkları acı olayları paylaşıyor okurla... Kitapta yaşanan bütün o acıları, kalbinizin derinlerinde hissediyorsunuz. Okurken çoğu yerde istemsizce boğazınız düğümleniyor, gözlerinize yaşlar hücum ediyor. Kitabın dili öyle akıcı ve güzel ki, güzel Türkçe'miz özenle serilmiş kitabın sayfalarına. Tarık Tufan 'a, bu romanı için teşekkürü bir borç bilirim.
Bugüne kadar kitaplarını okumamış olmanın utancı içerisindeyim. Kitapla kalın sevgili dostlarım.Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu ahhh1000 Kitap
Selamlar kitapsever dostlarım
Bugün sizlere Sevgili 
Şermin Yaşar 'ın 
Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu kitabıyla geldim.
Kitap on dokuz kısa öyküden oluşmaktadır. Bir öyküde gülerken, başka bir öyküde ağlar buluyorsunuz kendinizi. Öyküler her seferinde içtenlikle kucaklıyor okuru. Ben çok şey buldum bu öykülerde... Senden bir şeyler buldum, benden bir şeyler, bizden bir şeyler... Kitaptaki "Kimlikte Nurşen" ve "Fehime Halamı Kaybedip Tekrar Bulduğumuz Gün" öyküleri kalbimin en derinlerinde bir yere dokundu, orada kesif bir sızı bıraktı. Kaybolmuş ve geçmişte "hiç" olduğunu sandığımız hikâyelerin aslında ne kadar var, ne kadar gerçek olduğunu; görünmezlik örtüsü altında saklanan insanları ne kadar acıttığını hissettim okurken. Ben ağladım, siz de ağlayın. Ben anladım, siz de anlayın. Kızımın dediği gibi; " Şermin Yaşar hep yazsın, biz de hep okuyalım". Kitapla kalın
Şermin Yaşar 'ın Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu kitabıyla geldim.
Kitap on dokuz kısa öyküden oluşmaktadır. Bir öyküde gülerken, başka bir öyküde ağlar buluyorsunuz kendinizi. Öyküler her seferinde içtenlikle kucaklıyor okuru. Ben çok şey buldum bu öykülerde... Senden bir şeyler buldum, benden bir şeyler, bizden bir şeyler... Kitaptaki "Kimlikte Nurşen" ve "Fehime Halamı Kaybedip Tekrar Bulduğumuz Gün" öyküleri kalbimin en derinlerinde bir yere dokundu, orada kesif bir sızı bıraktı. Kaybolmuş ve geçmişte "hiç" olduğunu sandığımız hikâyelerin aslında ne kadar var, ne kadar gerçek olduğunu; görünmezlik örtüsü altında saklanan insanları ne kadar acıttığını hissettim okurken. Ben ağladım, siz de ağlayın. Ben anladım, siz de anlayın. Kızımın dediği gibi; " Şermin Yaşar hep yazsın, biz de hep okuyalım". Kitapla kalınBir sümüklü ölümlü için yaptıklarına bak2024 Okuma Raporları
Selamlar okur ailem
Sizlere bugün #benkirke incelemesi ile geldim.
Kitabın yazarı genellikle mitoloji içerikli fantastik romanlar yazıyor. Mitoloji sevenlerin başvurması gereken yazarlardan biri olduğunu düşünüyorum.
Kitapta Kirke, Güneş Tanrısı Helios'un tanrıça kızı olmasına rağmen; ses tonu, görünüşü, insana benzeyen özellikleri yüzünden dışlanır. Ailesi tarafından bile sevilmez, ötekileştirilip, alay konusu olur. Günün birinde bir ölümlüye aşık olur ve tam da burada cadılık macerası başlar. Aşık olduğu Glaukos'la evlenebilmek için onu dönüştürmesi gerekmektedir. Ancak Glaukos dönüştüğünde hiç bir şey umduğu gibi olmaz, Glaukos Skylla'ya aşık olur. Kirke buna öfkelenip, Skylla'yı önüne geleni yiyen bir deniz canavarına dönüştürür. Bunun pişmanlığını yaşayan Kirke yaptıklarını itiraf eder ve Titanlar tarafından Aiaie'ye sürgün edilip, sonsuza kadar orada yaşaması istenir. Kirke'nin adadaki mücadelesi, sonunda Titanlara karşı cezasına başkaldırması ile cezası sona erer.
Kitapla ilgili mantık dışı durumlar:
Kirke bir tanrıçadır ama insana benzer.
Tanrılar ölümsüzdür, ancak canları yanıyor.
Tanrılar insanlar gibi cinselliğe, yemeğe, içmeye ihtiyaç duyuyor.
Her tanrının bir krallığı var ve birbirleriyle savaş halindeler.
Kitapta bazı olaylar tutarsız şekilde konu alınmış.
İtiraf etmeliyim ki; çok sevdiğim bölümler de oldu. Sizlere de keyifli okumalar
Selamlar okur ailem1000 Kitap
Sizlere 
Momo incelemesiyle geldim.
Momo bana göre kapitalizmin insan yaşamındaki hikâyesidir. Duman adamlar kapitalizm, zaman tasarrufu yapan halk ise kapitalizmin köleleri... Kapitalizmin vaadettiği hız ve haz çağında, birbirlerinden haberi dahi olmayan aileler, başıboş çocuklar, tahammülsüz, sevgisiz ve mutsuz insanlar... Vaadettiklerinin aksine az zamanda çok iş yükü ile insanlığı sömüren bu anlayışın; hissizleşmiş, yaşayan kuklaları... Öyle ki; günümüzle birebir aynı! Momo 'nun çocuk kitabı olduğunu düşünenler, kitabı okuduktan sonra heybesini yoklamalı... 
Michael Ende arada tutarsız olsa da; ben, heybem dolu veda ettim Momo 'ya. Keyifli ve bol istifadeli okumalar diliyorum
Momo incelemesiyle geldim.
Momo bana göre kapitalizmin insan yaşamındaki hikâyesidir. Duman adamlar kapitalizm, zaman tasarrufu yapan halk ise kapitalizmin köleleri... Kapitalizmin vaadettiği hız ve haz çağında, birbirlerinden haberi dahi olmayan aileler, başıboş çocuklar, tahammülsüz, sevgisiz ve mutsuz insanlar... Vaadettiklerinin aksine az zamanda çok iş yükü ile insanlığı sömüren bu anlayışın; hissizleşmiş, yaşayan kuklaları... Öyle ki; günümüzle birebir aynı! Momo 'nun çocuk kitabı olduğunu düşünenler, kitabı okuduktan sonra heybesini yoklamalı... Michael Ende arada tutarsız olsa da; ben, heybem dolu veda ettim Momo 'ya. Keyifli ve bol istifadeli okumalar diliyorum