“Yüzümüzden gülümsememiz, dilimizdense yüreklendirici öğütlerimiz eksik olmaz, özellikle de yanında sürekli birileri varsa. Oysa bu yalnızlık gerçektir ve en iyi yönlerimizi çürütür çünkü kendimizden başka kimseyi kandıramasak da bütün enerjimizi mutlu görünmeye harcarız. Yine de, her sabah açan gülümüzün sadece çiçeğini dışarıya gösterir, bizi yaralayıp kanatan dikenlerle kaplı sapınıysa içimizde saklarız.”
"Ama yükleyemezsiniz pişmanlığı masumların yüreğine, suçlularınkinden de kaldıramazsınız. O çağırılmadan çalacaktır kapıları geceleri, insanlar uyanıp kendilerine baksın diye..."
Sayfa 23 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu