Uzun süredir gördüğüm, tavsiye edilen bir kitabı sonunda okuyabildim. Norveç edebiyatına ilk kez adım atmış olabilirim bu kitapla.
Kitapta 4 çocuklu bir ailede babanın ölümüyle beraber ortaya çıkan olayları ailenin en büyük çocuğu Bergljot'dan dinlemeye başlıyoruz. O kadar güzel anlatımı varki; hem akıcı bir şekilde sayfalar ilerlerken hem de bu kadar sarsması... Başta maddi bir miras kavgası gibi dursada, asıl mirasın bizi derinden sarsan ve hiçbir şekilde üstünü örtemedigimiz travmalarımızın olduğunu tekrar hatırlatiyor bize. Ensest olayının bir ailede kabul edilmeyişi, bir kadının anlaşılmayı beklemesi, her seferinde hayal kırıklığına uğraması ve tüm acısına rağmen aileden kopmasına izin verilmemesi...Kitapta o küçük kızı en çok şu sayfada anlatılanlarla (syf 116) hissettim:
Baba?
Orada bir yerlerde misin?
Ölüm nasıl bir şey?
Ona seslenmek sanki yasakmış gibi geliyor, ama diğerlerinin olduğu kadar benim de babamdı o.
Keyifli okumalar.