Geriye Kinyas kaldı. Arada bir dediğimi dinleyen tek insan. O da yok olursa ne olur? Kayra kalır. Kinyas'ı düşünüp gözyaşı döker yalnızken... Kayra kalır. Kinyas'ı rüyasında görür iki yıl... Kayra kalır. Kinyas'ın ölümünden on yıl sonra ne yüzünü hatırlar, ne yaşananları, ne de konuşulanları... Kinyas gider. Kayra kalır. Bu kadar basit olduğu için hiç sevemedim dostlukları, aşkları.
Doğa
Kuşlar
Börtü
Böcek
Bağışlasın beni
Hiçbirini
Ve hiç kimseyi
Ve hiçbir şeyi
Layıkıyla sevemedim
Ne mi oldu engel?
Sığmaz mazeretlerim bu cüz'e
Ben içimden geçireyim
Siz mukadderat deyin
Deyin, unutun ve teselli edin
Kuşları ve böcekleri
Bir zamanlar layıkıyla seveceğim diyerek
Kandırdığım için kendilerini
Bağışlasınlar beni...
Beklentisiz sevemedim seni. Sevemezdim de.
Ben seninle doyasıya yaşayamadım ki.
Ben hiç seninle özgürce dolaşamadım ki sokaklarda el ele.
Bir vapurda, doğduğum şehri gösteremedim ki sana.
Sıcacık bir çayı bile paylaşamadım, ikinci bardağın ikinci yudumunu kendi bardağımdan tattıramadım sana.
Hep yalnız yaşadım sevdamı.
Senden gelene razı olduğumu söyledim hep, oldum da.
Senden gelen her gözyaşını kabullendim. O yaşlar yüreğimi kanattı ama sızlanmadım hiç. Sevdiğimdin, sevenimdin. Kalbimin sahibiydin. Sevdamın ortağıydın.
Bazen sen üzülme diye içime attım acılarımı, oysa istediğim senin yanında teselli bulmaktı. Gözyaşlarımı sen sil istedim.
Canım yandı, belli etmedim sevgili.