Bazı kitapları okurken - anneyim ama anne olmasam bile ki günümüzde yok mu böyle şeyler var - nasıl böyle sevgisiz, sorumsuz olabilirler diye düşünmeden edemiyorum. Ben bir tane çocuğumun gözünün içini takip ediyorum, kitabın ilk sayfalarını okurken içim daraldı yemin ederim, dünyadan habersiz doğan bir çocuğun sadece annesinden sevgi beklediğini ama bunu bir türlü bulamadığını her zaman hayal kırıklığı yaşadığını düşünün, hissedin. Para değil mesele, ilerisi için parasız kalsalarda mesele sadece SEVGÌ. O küçücük kalbinde ne fırtınalar koptu ah. Ne kadar zor dimi? Babasının kim olduğunu bilmeden yapılan bir doğum, onun hayatın kurtaracağına inandığı için doğurduğu Soldier (asker) ismini verdiği bir çocuk ama kendini bir türlü uyușturucudan kurtaramayan, tüketen bir anne...
Kitap çok güzeldi...
Soldier'ın yaşadıkları çok ağır, çok acı. Hayatının anlam olan büyükanne ve büyükbabasının ölümünden sonra çocukluktan gençliğe kadar yapabildiği her şekilde, her daim annesini kurtarmaya çalışan ve onu kurtarcam derken en yakın arkadaşını kaybeden ve aynı şekilde 10 yıla yakın hapis yatarak kendi hayatını da kaybeden biri Soldier...
Çıktığında (31 yaşında) annesinin onu istememesiyle ne yapacağını bilemezken, hapishanedeki şansı adam gibi adam gardiyan Harry, ona yeniden bir hayat sunar. Yaşamak için gittiği küçük yerleșimde, herkesin 'o bir katil mi?' fısıltıları eşliğinde dayanmaya çalışırken geçmiște tanıştığı, hatta kurtardığı (öyle sandığı) ama asla unutmadığı, gönderemeyecek olsa bile hapiste mektuplar yazdığı kadın, Rain çıkar karşısına...
Hayat hepten ağlatmayacak dimi, biraz mutlu edecek güldürecek ama sonra yine ağlatacak. Merak etmeyin mutlu son. Ama o sona gelene kadar geçen bir ömür.
Yazardan okuduğum üçüncü kitap, hepsi çok iyiydi.
Geçmişteki her şeyi çözemeyiz. Her şeyi bir sonuca bağlayamayız. Anne ve babalarımızı değiştiremeyiz. Peki o zaman napıcaz? Kendimizi anlamakla başlıcaz fikrine dayanıyor kitap.
Ben kitabı çok sevdim.Keşke bu yazarı daha önce okusaydım dedim.Bakış açımı ciddi manada değiştirdi. Çocuklarımın gözünden bakmamı sağladı. Kitap benim için keyifli bir yolculuktu. Anlatımında kullandığı örnekler çarpıcıydı. Özellikle Herman Hesse nin yaşadıkları beni ekstra etkiledi.
Bence her şey sevg ile başlıyor ve her şey sevilmemekten bitiyor.Umarım herkes kendini dünyasını onarmanın yolunu bulur. Özellikle anne olanlara ve anne adaylarına ve babalara şiddetle tavsiye ederim.
Reklam
"Hayatın damakta kalan tek tadıdır acı. Hatırda kalan tek yanıdır acı. Gülmek, eğlenmek unutulur, sadece acı kalır her daim yüreği sızlatan. Geceleri kafanı yastığa değdirdiğin an düşündürüp duran. Bir defa olan için bin defa ağlatan." #alinti
Gerçekle kurgunun içiçe geçtiği #gazi , okurken hüzün ve umut arasında duygular yaşatıyor insana. Okyanusta boğulurken; "her şey bitiyor mu, buraya kadar mı?" denilen anlarda bir can simidiyle hayata tutunmaya çalışmanın verdiği heyecan gibi, mutluluk gibi hisler yaşatıyor satırlar.
Akıcı bir o kadar da merak uyandıran bir kurguya sahip kitap, aynı zamanda yaşanmış gerçekliklerin aniden yüze vuran acı tokadı gibi, sarsıyor insanı.
Uzun zaman sonra beni bu kadar etkileyen satırlar okuduğum bir kitap. Ülkemiz için, vatanımız, bayrağımız için biz evlerimizde rahat uyuyalım diye yapılan büyük fedakârlıklar var. İsmini bilmediğimiz, ismi bilinince görevini layıkıyla yerine getirmediğini düşünen pelerinsiz kahramanlarımız var. Bu kitap vesileyle o güzel yürekli insanları bir kez daha sevg ve saygıyla analım istiyorum.
Arkadaşlıkların kardeslikten öteye olduğu satırlar, casuslar, çetin çatışmalar, kimin dost kimin düşman olduğunun belli olmadığı tuzaklar...
Aksiyonun hiç düşmediği, gerçekle kurgunun harmanlandığı, akıcı, merak uyandırıcı, etkileyici , düşündürücü bir kitap arayışında iseniz #gazisavasveruhlar kitabı tam aradığınız bir kitap.
#herdemkitap #sabridemirci
Puan vermedi
#Yaşarkemal. #İncememed4
“Hak aşıkları Allahtan başka hiç kimseden korkmazlar
"İnsαn her gün bírαz dαhα sevgí dσlu , bírαz dαhα mutlu , bírαz dαhα zulme kαrşı, kötülüklere kαrşı bílínerek dσğαcαk, çünkü σnu sevgí yαrαttı."
Selam.
Yaşar Kemalin kalemınden İnce Memed 4 yorumlamak üzere gelmiş bulunmaktayım.
Yaşar Kemal'in, gelmiş geçmiş okuduğum en iyi yazar olduğunu düşünüyorum. Ne zaman Yaşar Kemal okusam aynı coşkuyu, aynı sevgiyi yaşıyorum, tekrar tekrar hatırlıyorum..
Destansı bir yolculuğun sonuna geldiğim için bitirirken üzüldüğüm kitap.
Ahh İnce Memed... Son sayfayı okuyup kapağı kapattıktan sonra Yaşar Kemal'e bir kez daha minnet duydum.
Üçüncü kitabın bir ağanın daha öldürülmesi ile bitmesinin ardından serinin son kitabı daha hareketli başlıyor ve sonuna kadar da bu tempo böyle devam ediyor.
İnce Memed'e olan sevgilerinin ve bağlılıklarının sonucunda halkın maruz kaldığı işkenceyi okumak yüreğimi öylesine yordu ki... Yeter artık demek istedim çoğu zaman.
Bu ağalar, ağa maşası jandarmalar niye yorulmuyordu kötülük yapmaktan? Mal mülke boğulan kişinin yapamayacağı şey yok muydu gerçekten?
Öte yandan onca işkence sonunda kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan köylünün umudun sembolü ve zulme başkaldırının figür olan İnce Memed'i korumaya devam etmesi beni en çok etkileyen kısım oldu herhalde.
Bu roman nefes alıyor, içineze doluyor, sizinle yaşıyor, ondan uzaktayken de yanınızdan ayrılmıyor.
Okuyalım ve Okumaya Teşvik Edelim.
UÇURTMA
Yazar: Laetitia Colombani
"Uzaklaşmak bazen kurtarıcı olabilir.."
.
"Doğdukları yerin onları mahkum ettiği kaderden kurtulmaları için tek şansları eğitimdi."
.
"HİNDİSTAN insanı delirtir.."
.
"Bilgi güçtü. Eğitim özgürlüğün anahtarıydı."
✿
Herkese Merhaba
✧ Bugün sizlere çok severek okuduğum "Saç Örgüsü" kitabının yazarı Laetitia Colombani 'nin yeni kitabı"Uçurtma"'nın yorumu ile geldim. Farkındalık adına yazılmış ve özellikle eğitimin önemini vurgulayan muazzam bir eser #okudumbitti
Adaletsiz ve baskıcı bir coğrafyanın kalbi olan Hindistan'da, umutla öfkenin, gelenekler karşısında gösterilen iradenin ve yeni bir gelecek inşa etme çabasının birbirine karıştığı eşsiz bir roman Uçurtma.
Gelelim kitabın konusuna...
.
✧ Baş karakterimiz Lena yaşadığı trajedinin ardından tüm geçmişini ardında bırakarak yeni bir başlangıç yapmak için Hindistan 'a gider. Her sabah gittiği ıssız kumsalda, küçük bir kızı yalnız başına uçurtmasıyla oynarken görür. Kız o kadar ufak tefek, o kadar cılızdır ki onu vahşi kuşların ipine asılarak uçan Küçük Prens’e benzetir. Çocuğun, balıkçılardan başka kimsenin ayakta olmadığı bir saatte, neden orada olduğunu merak eder. Ne olduğunu bilmiyordu ama bu kızda onu duygulandıran bir şeyler vardı. Vee her şey kumsala yazılan isimlerle başlıyordu..
Hikâyenin bundan sonrasında ise "Dokunulmaz" adı altında "Dalit" denen grup ortaya çıkıyor ve asıl hikâye de bundan sonra başlıyordu..
Neden mi?
Çünkü bu coğrafyada zihniyet hiç değişmiyordu..
Ve kız çocuklarının erkeklerden daha aşağı olduğu düşünülüyordu. Hem kadın hem de Dalit doğmak lanetlerin en büyüğüydü.
İşte Lena da bu küçük kızın elinden aldıkları sesini geri vermek için çabalıyordu..
Preeti ile verdikleri mücadele takdire şayandı
Kitabı okurken yer yer boğazım düğümlendi, bazı kısımlarda
NE DİYEM DE NE SÖYLİYEMEdebiyat
YouTube kitap kanalımda Sevgili Arsız Ölüm kitabını yorumladım: ytbe.one/0QsuJ9RyBtA
Kış kış cinler kış kış
Yallah cinler yallah
Cin çık cin çık cin çık
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Yıllardan 1957, Karacahevenk köyünde Latife Tekin, yıllardan 1927 Aracataca kasabasında Gabriel Garcia Marquez doğmuş. Kitabı incelemeye geçmeden önce hele toplaşın şöyle yamacıma da size onların çocukluklarından bahsedeyim biraz e mi?
İki yazar da çocukluklarında büyükleri tarafından onlara zorsuna zorsuna anlatılan cinli perili hikayelere maruz kalmış. Büyükannesi Gabo'ya üfürmüş, ailesi Latife'ye. Tekin'in kardeşleri arasında da bir tek kendisi okumuş etmiş. Ne diyem de ne söyliyem mübarek okur arkadaşlarım... O kadarcık yaştaki çocuğa böyle geberesice hikayeler de anlatılır mıymış peh...
Derken Carpentier'ın camız sesi gibi kalın sesiyle söylediği "Latin Amerika olağanüstü gerçekten başka ne olabilir?" cümlesinden de anlayacağımız üzere üçüncü dünya ülkelerinin yaşadığı ekonomik ve toplumsal sorunları edebiyatta gerçek ve fanteziyle birlikte anlatabilmek için BÜYÜLÜ GERÇEKÇİLİK denen bir tür ortaya çıkmış, aha, vallahi eşekoğlueşek Google öyle söyledi. Kurban olayım ben böyle edebiyat türüne, kurban olayım ben bu teknolojiye. Gözünün ortasından öpeyim, lan. Neler neler yokmuş ki bu türde, hele bir anlatayım.
Köy hayatındaki doğaüstü bir dünya ile şehir hayatındaki rasyonel gerçekçiliğin bir araya kaynaşmasını, zamanın mitsel ve çizgisel olarak karışımını, kurgudaki yerlerin ne haritada yer alan belirli bir bölge ne de tamamen fantastik bir bölge olarak seçilmeyip mistik bir üçüncü dünya birleşimi misali seçilmesiyle fena özgün bir tür bulmuşlar, zaar!
Bizim Gabo ile Latife de durur mu, he? Basmışlar kalayı... Nuran Kekeç'in büyülü