Karabaş, arada sırada, hattâ sık sık, bu güvene lâyık olduğunu göstermek hırsına kapılır, savaş özlemiyle tutuşurdu. Öteki üç köpek kendisinden çok yaşlı idiler. Onlar kim bilir neler görmüş, kendilerini nasıl göstermişlerdi? Karabaş bunun böyle olduğunu anlıyor, daha doğrusu onların ağırbaşlılıklarına, ürkütücü durgunluklarına baktıkça buna inanıyordu. Hem Ramazan onları kendisinden daha çok seviyordu galiba. Bunu düşünmek bayā dertlendirdi Karabaş'ı. Ama gene de ağırbaşlı olamazdı, oyun oynamak isterdi onlara dertlendiği zamanlar: Koku almış gibi karnından karnından hırlar, kulaklarını diker, kara elmasa benzeyen pırıl pırıl burun deliklerini oynatırdı. Aldatamazdı ama, bilirdi domuzlar numara yaptığını. Üstelik Ramazan'ı da kızdırmış olurdu boşu boşuna. Karabaş da o zaman; ah, neredesiniz korkak kurtlar? diye ararcasına burnunu otların arasına sürerdi.
Ama kurtlar yoktu, göç edip gitmişler miydi ne? Ve günler Davras'da durgun bir deniz gibiydi. Koç katımı geçmiş, koyunlar kuzulamış, memelere bez torbalar takılmış, sürüyü bir şenlik havasıdır sarmıştı. Derken güneş ısıtmaya başladı, dereye inildi, kırpılan koyunlarla kuzular cıva pırıltılı gümüş sulara atıldı, onlar yüze yüze karşıya geçmeye çalışırken, yalnız Karabaş değil, öbür asık suratlılar bile onların peşine takıldılar, velhasıl bir cümbüştür gitti ve Karabaş ilk olarak yakında anne olacağını düşünerek daha bir neşelendi, kurdu kuşu unuttu.
__Artık Karabaş bütün bütün uçarılaşmıştı. Hoplaya hoplaya başını alıp gitmekten, analarının memelerini daha bir acıklı, daha bir yalvarışlı olarak daha, daha, daha biraz uzaklardan işitmekten hoşlanan kuzulara da, ikide bir efeleşip kapışan koçlara da artık iyice yumuşak davranıyor, hatta Oyunlara kapılıveriyordu. Bu yüzden az küfür yemedi Ramazan'dan. Ama
Sevgi ve BiLgi diyor ki; savaşlar bitmiyorsa bilgi neye yararDuygu ve Düşünce
Korkunun olduğu yerde sevgi barınamaz ve sevgisiz bilgi bizi felakete sürükler.
“ Sevgi doğuştan gelir ve resmi bir eğitim gerektirmez. Arkadaşlık da öğrenilecek bir beceri değildir; öğrenilmiş davranışlar yoluyla geliştirilen bir arkadaşlık gerçek arkadaşlık değil, sömürüdür. Bu tür ilişkilerde karşındaki kişiyi sadece kandırmakla kalmaz, aynı zamanda onu sömürmüş olursun. Bu gerçek bir bağ değildir; dostluk kılığına bürünmüş bir ticari alışverişten ibarettir. ”
Bu millet neden birbirini sevmeyi beceremedi? Ne vakit içlerinde bu kadar kin birikti de herkes bir diğerinden nefret eder hale geldi?
Artık anladım ki, insanlar kendilerini kaygılanarak koruyor gibi görünseler de, aslında sadece sevgiyle yaşarlar..
... insanlar birbirlerini çok değişik yollarla öldürürler. Sevmek yetmez. Sevgi, büyük bir bencillik şeklinde de teazhür edebilir. Tevazuyla, inançla sevmek gerek.
