Axmaqların xoşbəxtliyinə qayıdıram. Onlar ölüm qorxusunun, ölüm xofunun nə olduğunu bilmədən, həyatını böyük nəşə ilə başa vurduqdan sonra darıxan mömin ruhları öz zarafatı ilə əyləndirsinlər deyə birbaş Elizey çöllərinə köçürlər. İndi gəlin, hansısa bir müdrikin qismətini axmağın taleyi ilə tutuşduraq. Bütün uşaqlığını və gəncliyini elmləri öyrənməyə sərf etmiş, həyatının ən dolğun çağlarını fasiləsiz, yuxusuz gecələrlə, gündəlik qayğılar və ağır zəhmətlə puç etmiş, sonrakı illərində isə heç bir zövq-səfa dadmamış bir insanı - bir müdriki müqayisə üçün təsəvvürünüzə gətirin: daima qənaətcil, kasıb, kədərli, qaraqabaq, özünə qarşı tələbkar və sərt, başqaları üçün isə ağır yük, nifrət mənbəyi olan, solğun bənizli, arıq, zəif, koruş, erkən qocalıb saçlarını ağartmış bu insan vaxtı yetişmədən həyatla vidalaşmalı olur.
Bir də ki, nə fərqi var beləsi nə vaxt öləcək, məgər o, heç yaşamışdımı? Budur, kamil bir aqilin surəti.
AzərbaycanŞiir
Tarixin var milyon ildi, min ildi,
Yaşın ulu, bu dünyadan əzəldi.
Bayrağında ay-ulduzun gözəldi,
Günəş nurlu, ay çöhrəli sonamsan,
Azərbaycan - ilk sevgilim, anamsan!..
Şuşa qəlbin, Bakı sənin baş tacın,
Türkiyədir doğma, əziz qardaşın.
Müqəddəsdir Vətən adlı savaşın,
Yenilməyən şanlı zəfər ordumsan.
Azərbaycan - elim, günüm, yurdumsan!
Tanrı verən bir cənnətdir hər yanın
Mil-muğanın, Qarabağın, Şirvanın.
Uzaqlardan eşidilir ad-sanın,
Telli sazım, ney kamanım, tarımsan
Azərbaycan bir vəfalı yarımsan!.
Göy Xəzərin, Arazın var, Kürün var.
Şəfa verən ocağın var, pirin var.
Ən şərəfli sıralarda yerin var,
Azərbaycan-bir pozulmaz andımsan,
Var-dövlətim, şan-şöhrətim, adımsan!
Son mənzilim, ilk ünvanım, beşiyim,
İsti yuvam, doğma evim-eşiyim,
Gecə-gündüz mən çəkərəm keşiyin,
Azərbaycan-bir alınmaz qalamsan,
Atam, anam, oğlum, qızım balamsan!.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Şərin qürubu"Alıntı
Ey Atar, insanın ruhuna təskinlik verən, onu şəfa axtarışına məhkum etməyən, dava-dərmandan azad edən nədir?- o müsahibinin cavabını gözləmədən əlavə etdi.- Təbii ki, səhhət. Səhhətinə diqqət edən kəs, heç bir zaman dərmana möhtac olmaz, şəfa yalnız bundadır. Mən Səhhətəm. İnsanlar məni qoruya bilsəydilər, bir çox qəm-qüssədən yan keçərdilər.
Həyat, xərçəng xəstəsinə deyilən quru "Allah şəfa versin"lər qədər saxta olsa da, şəkərparəm, çarə möcüzələrə inanmaqdır.
