Reklam
Hayat budur işte. hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.
Bence en sahih ikbal ruhun gördüğü iki güzel göz, en büyük servet kalbin hüsnü gösteren gül rengi dudaklardan akseden tebessümdür. güzellikten büyük asalet, safvet-i kalpten büyük servet mi olur?
Reklam