@okumacemberiolusturalim etkinliğimin biten ikinci kitabı: kendi kendini yetiştiren, 13 yaşında hayata atılan, öğretmenlik, gazetecilik yaparak hayatını yazıları ile kazanıp yazılarına adayan #peyamisafa dan #fatihharbiye oldu. @otukenyayinlari tarafından yapılan girişte, kitap, yazarın olgunluk çağının meyvesi olarak tanımlanıyor.
Konusuna kısaca değinmek istiyorum. Konservatuvarın alaturka kısmında ud eğitimi alan Neriman, Doğu kültürünü sevip benimseyen babası Faiz Bey, Konservatuvarda kemençe eğitimi alan Şinasi ve Neriman'ın okulda tanıştığı Macit karakterleri arasında geçiyor konu. Doğu - Batı kültürlerinin birbiriyle çatışması, özendirmesi, farklı hayat yaşama isteği uyandırması çok güzel işlenmiş.
Okumaya başladığımda epey zorlandım ama diline, daha doğrusu kullanılan eski kelimelere alıştıktan sonra su gibi akıp gitti. Bir diğer kitabı olan Yalnızız'ı okuma listeme aldım bile.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuduğum ikinci Peyami Safa eseri oldu. Peyami Safa'nın kalemi hakkında şunu söyleyebilirim: Bazı dizi ve filmler vardır ya, izlemeye başladığımız esnada oyuncu kadrosu, kalitesi, hepsi çok iyi ve gerçekçi diye düşünürüz, Peyami Safa eserleri bana tam olarak o hissiyatı veriyor. Okurken yormuyor, dinlendiriyor. Üstelik yazar, bireysel hikayeler üzerinden toplumsal meselelere de çok güzel ışık tutuyor, kitabın birçok yerinde toplumun Batılılaşma isteğine değiniyor ve sık sık Doğu-Batı mukayesesine denk geliyoruz.
Kitabın konusuna gelecek olursak; Neriman ve Şinasi'nin yedi yıldır süren aşk hayatı, Neriman'ın ilgisinin Macit'e kaymasıyla başlayan bir gönül karmaşasına evrilir. Neriman daha geleneksel, sakin bir hayat süren Şinasi'yi değil de ışıltılı ve Şinasi'ye göre daha modern bir yaşama sahip olan Macit'e gönlünü kaptırır. Bir yandan Neriman'ın kendi duyguları, bir yandan da Şinasi'nin varlığı ve babasının bu evlilik üzerindeki sessiz beklentisi...
Daha fazla detay vermeden şunu söyleyebilirim: Neriman'ın, Şinasi'nin sunduğu o durağan hayattan bunalmasının ve bir anda Macit'in ışıltılı dünyasına, baloların o cezbedici büyüsüne kapılmasının nedeni, küçüklüğünden beri içinde bastırdığı o ışıltılı hayatı Macit'te bulmuş olmasıdır. . Çoğu kitapta olduğu gibi, Neriman'ın bu duygusal değişiminin, büyüdüğü çevrenin ve geleneksel değerlerin ağırlığından kaynaklandığını düşünüyorum. Kitabın sonu ise pek tahmin ettiğim gibi bitmedi. Zihnimde farklı bir senaryo kurmuştum... Neyse, daha fazla spoiler vermeden yorumumu burada bitireyim.
Reklam
Ahlak terbiye, tevazu, mertlik, adalet İhsan, rıza, kanaat şükür, tövbe gibi konuların işlendiği 10 bölümlük didaktik bir eser. Sadi Şinasi,Abdülkadir Geylani hazretlerinin halifesinin öğrencisiymis.Ilmini insanlara yol göstermekle harcamış ve eserine bunu yansımıştır.
Şair Evlenmesi oyunu, alafranga davranışları ve kıyafetiyle mahallelinin pek de hoşuna gitmeyen Müştak Bey adında yoksul fakat ileri görüşlü bir şairin sevip istediği genç ve güzel Kumru Hanım yerine onun huysuz ve yaşlı ablası Sakine Hanım’la evlenmeye mecbur edilmesini konu edinir. Bu küçük entrika etrafında çöpçüsünden bekçisine, imamından yenge hanımına bütün mahalle halkı bir araya gelir.
Fatih Harbiye
Fatih Harbiye Türk edebiyatının Doğu ve Batı çatışmasını Şinasi ve Neriman’ın aşkı üzerinden anlatıyor. Özellikle yeni cumhuriyet ile birlikte yapılan devrimlerle keskin bir şekilde ülkenin modernleşme çabaları içerisinde geçirdiği değişimin halk üzerindeki etkilerini inceliyor. Fatih bölgesi geçmişin ve geleneğin kalesidir; Neriman burada doğmuş, yaşamı burada öğrenmiştir. Harbiye, yani Beyoğlu ise Batılılaşmanın merkezidir. Hızlı ve göz alıcı yaşam tarzıyla, modernleşme adı altında yozlaşma içindedir.
Her karakterin savunduğu değerler vardır. Bu değişimlerin onlar üzerindeki psikolojik etkileri okuyucuya aktarılır.
Neriman Doğu kültürü ile büyümüş, gençliğinin zirvesinde Batı ile tanışmış, yeni olanın cazibesine kapılmış; Garp ile Şark arasında sıkışmıştır. Romanın ana fikri bunun üzerine kurulmuştur.
Şinasi, Fatih’in vücut bulmuş halidir. Geleneklerine bağlı, sakin, dürüst ve sabırlı bir karakterdir. Yeni olanın karşısında gelişmemiş, durduğu yerde kalmış gibi görünür.
Macit, Batılılaşmanın sembolüdür. Şık giyinen, hızlı bir hayat yaşayan, zengin ve yüzeyseldir. Balo ve davetlere çok önem verir, ahlaki olarak yozlaşmıştır.
Neriman’ın cazibesine kapıldığı bu yeni dünya, köksüz ve maneviyattan yoksun bir modernliğin göstergesidir.
Peyami Safa Batı’nın bilim ve tekniğini almak için başlatılan bu hareketi destekler ama Batı’nın bize uymayan, ahlaki ve milli değerlerden uzak geleneklerinin milli kültürün üzerindeki yıkıcı etkisinin sanıldığından daha tehlikeli olduğunu savunur.
Fatih Harbiye Türk edebiyatının Doğu ve Batı çatışmasını Şinasi ve Neriman’ın aşkı üzerinden anlatıyor. Özellikle yeni cumhuriyet ile birlikte yapılan devrimlerle keskin bir şekilde ülkenin modernleşme çabaları içerisinde geçirdiği değişimin halk üzerindeki etkilerini inceliyor. Fatih bölgesi geçmişin ve geleneğin kalesidir; Neriman burada doğmuş, yaşamı burada öğrenmiştir. Harbiye, yani Beyoğlu ise Batılılaşmanın merkezidir. Hızlı ve göz alıcı yaşam tarzıyla, modernleşme adı altında yozlaşma içindedir.
Her karakterin savunduğu değerler vardır. Bu değişimlerin onlar üzerindeki psikolojik etkileri okuyucuya aktarılır.
Neriman Doğu kültürü ile büyümüş, gençliğinin zirvesinde Batı ile tanışmış, yeni olanın cazibesine kapılmış; Garp ile Şark arasında sıkışmıştır. Romanın ana fikri bunun üzerine kurulmuştur.
Şinasi, Fatih’in vücut bulmuş halidir. Geleneklerine bağlı, sakin, dürüst ve sabırlı bir karakterdir. Yeni olanın karşısında gelişmemiş, durduğu yerde kalmış gibi görünür.
Macit, Batılılaşmanın sembolüdür. Şık giyinen, hızlı bir hayat yaşayan, zengin ve yüzeyseldir. Balo ve davetlere çok önem verir, ahlaki olarak yozlaşmıştır.
Neriman’ın cazibesine kapıldığı bu yeni dünya, köksüz ve maneviyattan yoksun bir modernliğin göstergesidir.
Peyami Safa Batı’nın bilim ve tekniğini almak için başlatılan bu hareketi destekler ama Batı’nın bize uymayan, ahlaki ve milli değerlerden uzak geleneklerinin milli kültürün üzerindeki yıkıcı etkisinin sanıldığından daha tehlikeli olduğunu savunur.
Sultaniyegah İstanbul, rahmetli Beynun Akyavaş'ın nefis bir kitabı. Kitap, kendisinin muhtelif dergilerde yayımlanmış yazılarının bir araya getirilmesi ile meydana gelmiş.
Kitap altı bölümden oluşuyor:
1- Evliyalar Şehri İstanbul
İstanbul ve semtleri üzerine tam yirmi tane yazı yer alıyor. Bu yazıların içinde târih var, bilgiler var, ilk defa duyacağınız hikâyeler var.
2- Bir Çiçeğim Adı Lale
Osmanlı Tarihinden ve bazı padişahların devrinden bahseden yedi tane kıymetli yazı yer alıyor.
3- Doktor Ahmed Cemil Bey
İçinde beş tane mini biyografi türünde yazı yer alıyor: Doktor Ahmed Cemil Bey, Hekimbaşı Salih Efendi, Ali Emirî Efendi, Kâtibim Aziz Mahmud Bey, Süheyl Ünver ve de Akil Muhtar Özden.
4- Mahzun Bir Gün
İçinde beş adet yazı yer alıyor. Bu yazılarda da yine tanıtılan kıymetli insanlar ve de tarihi hikâyeler ön planda.
5- Evlere Şenlik Bir Türkçe
Dilimize dair çok kıymetli beş adet yazı yer alıyor. Bu bölümden bir alıntıyı burada da paylaşmak istiyorum:
“Hayat ile ömür oldu "yaşam" veya "yaşantı"! Hayat memat meselesi, hayata gözlerini yummak, hayat pahalılığı, hayat kaynağı, hayat arkadaşı, hayata atılmak; ömrüne bereket, Allah ömürler versin, ömrü vefa etmemek, ömür törpüsü gibi tâbirlerimizi ne yapacağız? Sahiden ne ömür adamlar bunlar!...
Hikâye "öykü" imiş! Uzun hikâye, yılan hikâyesi, hikâye etmek ne olacak?
Cevap demeyiniz, gerici olursunuz, ilerici olmak için "yanıt" deyiniz. Başüstüne ama hazır cevap, sudan cevap, cevap hakkı, cevabı yapıştırmak nasıl söylenecek?“ Sayfa 219
Reklam
Reklam