Gerçekten, yararlı sevgi hayal sevgisinden çok acımasız ve korkunçtur. Hayal sevgisi çabuk, kolayca yapılan, herkesin dikkatini çeken bir kahramanlık ister. Her şey sahnedeymiş gibi alemin gözü önünde, takdirler içinde yapılsın, ne olacaksa bir an önce meydana çıksın diye hayatını verenler olur. Oysa iş gören sevgi, çaba, dayanıklılık ister, bazılarınıza göre kendi başına bir bilimdir.
Hayalimde, olanca tutkumla insanlığa hizmet etmeyi kurduğum çok olmuştur, gerekirse bu uğurda kendimi feda edebilirdim. Gelgelelim, kimseyle aynı odada iki gün bile geçiremem, bunu deneyimlerimden biliyorum. Bana yaklaşan kimse kişiliğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlıyormuş gibi geliyor bana. 24 saat içinde en iyi insandan nefret edebilirim. Bitinden, sofrada yemeği ağır yediği için, öbüründen nezlesi var, durmadan burnunu temizliyor diye.. insanlarla ilişkiye girer girmez onlara düşman kesiliyorum. Ama kişilere nefretin arttıkça genel olarak insanlığa sevgim o oranda artıyordu.
Hiçbir şeyden korkma, ne kork, ne üzül. Yalnız içindeki pişmanlık eksilmesin; o zaman tanrı her şeyi bağışlar. İçten pişmanlık duyan için tanrının bağışlamayacağı hiçbir günah yoktur, olamaz.