Bana gelince; bir ölü gördüğümde, ölümü, bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise, üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. İçimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.
Ve görmeden baktığım sokağa hâkim penceremden dışarı sarktığımda, kendimi birden, kurusun diye pencerelere asılan sonra orada unutulup yavaş yavaş buruşan sonunda da asıldığı yeri kirleten yaş bir toz bezi gibi hissettim.
Fernando Pessoa
Fernando Pessoa