İngiltere feodal dönemden kalma köle ticaretini 1807'de yasakladı (Slave Trade Act). Sömürgelerindeki köleliği tamamen yasa dışı ilan etmesi ise 1833 yılındaki yasayla (Slavery Abolition Act) gerçekleşti. Osmanlı İmparatorluğu'nda Sultan Abdülmecid'in 1847 yılında yayınladığı fermanıyla İstanbul'daki ünlü Esir Pazarı'nın kapatıldı ve köle ticareti resmen kısıtlandı. İngiltere'nin ve diğer imparatorlukların tüm nüfuz alanlarında kölelik kalıntılarından tamamen kurtulması neredeyse bir asır sürdü. İngiltere'nin 1833'teki kölelik karşıtı yasası, sadece doğrudan İngiliz toprağı sayılan resmi "Kolonilerde" geçerliydi. Ancak Sierra Leone'nin iç bölgeleri veya Kuzey Nijerya gibi, yerel emirlikler ve kabile liderleri vasıtasıyla yönetilen "Himaye Bölgelerinde" İngiliz yönetimi, yerel düzeni bozmamak adına geleneksel kölelik pratiklerine uzun süre göz yumdu. Milletler Cemiyeti öncülüğünde 1926'da imzalanan uluslararası sözleşmeyle İngiltere, sadece kendi resmi topraklarında değil, dolaylı olarak yönettiği koruma altındaki bölgelerde de köleliği tamamen bitirmeyi taahhüt etti. İngiliz koruması altındaki Sierra Leone iç bölgelerinde ev içi kölelik (domestic slavery) yasal olarak 1928 yılında tamamen yürürlükten kalktı ve yaklaşık 200 bin insan ancak bu tarihte özgürlüğüne kavuşabildi.