Selin
@slndnmzz
19 okur puanı
Ağustos 2013 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ayrımına gelecek yolumuz bile yok!"Edebiyat
Kemal Tahir, işgal edilmiş bir şehri anlatarak başladığı üçlemeyi tutkulu bir öpüşle bitiriyor; bense dimağımda, anlamı ancak üç kitapta açıklanabilen bir dörtlüğün tadıyla...
"Teslim olmak başka şey
Esir düşmek başka
Seni sevmek başka şey hürriyet
Uğrunda dövüşmek başka"
Bu kitap bana çoktandır unuttuğum bir şeyi, insan olmanın, gerçek arayışındaki yanılgı olduğunu hatırlattı. Hatalarımızın, sivri uçlarımızın, alışkanlıklarımızın, eski çağlara uzanan geçmişimizin, yalanlarımızın ve sevip nefret ettiklerimizin toplamı kadarız hepimiz. Ara sıra kesişiyor olsa da hepimizin yolu, bir gün muhakkak birbirinden ayrılmak zorunda.
İlk iki kitapta Kamil Bey'in kendisini tanımaya başlaması etrafında şekillenen yolculuk, Yol Ayrımı'nda ahlaki değerlerini kazanmaya çalışan bir millete ayna tutulmasına evrilirken ben de kendimi sık sık İstanbul'un yanmış sokaklarında yolculuğa çıkmış buldum.
Okurken en çok etkilendiğim konular ise, elbette ki Kurtuluş Savaşı'nda vatanı müdafaa eden insanların hayatlarından gerçeğe yakın kesitler okumak, onlarla birlikte İstanbul sokaklarındaki işgalden ve memleketin tepesinde çatırdayan bir imparatorluğun yarattığı etkiden benim bile duyabildiğim korkulu cesaret ile ülkede savaş sonrası dünyaya gelerek can çekişmek üzere olan medeniyeti hayatta tutmaya çalışmanın zorluğu oldu. Doktor Münir Bey'in cümlelerinde zaferin ve kaybetmenin diğer yüzü, Ayşe'nin cümlelerinde henüz kurtarılmış bir vatanı sevmenin coşkusu, saray şoförü Dadal Efendi'nin itiraf edemeyecekleri, Ramiz Amca'nın duruşunda hiç görmediğim cephelerin korkunç gürültüsü, Kadir'de savaşın içinde büyümenin getirdiği sağ kalma içgüdüsü, Murat'ta ise doğru ile yanlışın, direnme ile kabullenmenin, ölüm ile yaşamın birbiriyle ve en çok da insanın, kendisiyle yüzleşmesinin acısıyla
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan vermedi·208 syf.·
57 günde okudu
·2026 1. kitabı
Oğuz Atay’ın çift portreli bir insan olarak düşünülebileceği kanısındayım: Biri neredeyse “pozitivist”, temel inançlarından soyutlanması güç, “dayanıklı” insan: Topografya kitabını, belki de Mustafa İnan’ın yaşam öyküsünü yazan, 1960’ların başında bir fikir dergisi çıkartmak için çırpınan kişi. Öteki, tam tersi oysa: Korkuyu beklerken tehlikeli oyunlara bile tutunamayan, gene de o oyunlarla yaşayan, geleceği elinden alınmış beyaz mantolu bir adam: Dipten sarsılmış, kırgın, hatta umutsuz biri: Günü geldiğinde yazdıklarının anlamına bile yetişemeyen Oğuz Atay. Biri gülüyorsa bu önsöze, öteki yalnızca bakıyordur. İkisi de inanmıyordur şüphesiz. İkisi de soruyordur, sonra:
“Ben buradayım sevgili okurum, sen neredesin?”
Geleceği Elinden Alınan Adamın Geçmişi De Elinden Alınacak Diye Korkuyorduk, Enis Batur
Puan vermedi·133 syf.·
2024 2. kitabı
