Selen
@slntaylan
l' art pour l' art
Şu anda okuduğu kitaplar
nane yaprağı serinliğinde.İnceleme
Umutsuzluğun, belki de körelmişliğin var olduğu bir hayatta ölmeniz için, daha doğrusu intihar edebilmeniz için sizi ikna eden bir aile ve işlettikleri dükkanları. Sadece bir kişinin amansız mutlu olması, yaşamın renkli yaşantısını görebilmesiyle bambaşka yöne evrilen satırlardı. Hayatımda bu kadar garip başka kitap okur muyum bilemiyorum, yazın dünyası ne de olsa. Güzel miydi bilmiyorum ama gerçekten garipti. Sözlerim bu kitabın hissiyatını anlatmaya yetmeyebilir, sadece okuyun ve kendinizi hissedin. Her sayfa çevirişinizde biraz olsun kendinizi sorguladığınızda kitap sizinle daha da bir anlam buluyor.
Sayfalarda görüşmek üzere. İyi okumalar dilerim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Son zamanlarda ağzım açık okuduğum, daha kötü ne olabilir ki diye devam ederken daha kötüsüyle karşılaştığım bir roman. Nazan'ın hayatının, düşüncesi ve kalbi pis bir kaynana tarafından ve asla dinlemeyen kocası tarafından nasıl berbat olduğunu okuyoruz. Kadınların hor görüldüğü kelimeler, aldatmanın erkeğin elinin hamuru olarak görüldüğü o gerçekler, tecavüzde ise kadının yollu, bar kızı olduğu o anlar... En acısı da bunların bir kitaptan ibaret olmaması.
Akıcı yazılan, satırların alıp götürdüğü bir kitap lakin insanın canını şiddetle yakan da bir kitap. Karakterlerin kendinden ödün vermeyişi, ihaneti, bencilliği, iftirayı birçok şeyi ele alırken itina ile yazılmış bir kitap.
Belki üstüne konuşulması gereken bir kitaptır da ama benim kelimelerim bu nokta da tükeniyor. Bunları hak etmeyen Nazan, annesini çok geç bulan Haldun'un pişmanlığı, Mazhar'ın doyumsuzluğu gibi gibi. Çok şey konuşulur ama kim anlar orası muamma.
Keyifli okumalar.
İntibah
Merhabalar.
Söylemek istediklerime Ali ile başlamak istiyorum. İyi bir eğitim görmüş, ahlaklı, uysal bir genç. Yine bir babanın ölümü ile hayatının, kendisinin tepetaklak oluşunu okuyoruz. Babası öldükten sonra değişmeye başlayan Ali'nin başka bir dönüm noktası da tanıştığı sonradan sevgili olacak hayat kadını Mahpeyker. Birkaç güzel söze, iki öpücüğe, güzel gülümsemelere kanan Ali belki de hayatının hatasını yaptı, ona aşık olduğunu sanarak. Okurken sinirlendiğim o kadar çok nokta oldu ki. Aptallık yapmaya sanki yemin etmiş gibi.
İkisinin de birbirlerine olan aşkı çok başkaydı. Birisi masum severken diğerinin sevgisini pisti. Maypeyker, hayat kadınlığında ün salmış birisi olduğundan Ali'nin arkadaşları Ali'yi uyarmak ister. Ama bizim asi ve kafasına buyruk gencimiz bunu pekte dikkate almaz. Bir gün Mahpeyker'in bir müşterisi gelir ve onun yanında gitmek durumunda kalınca Ali, Mahpeyker'i bekler bekler fakat gelmez. Geldiği anda hakaret yağdırarak onu terk eder.
Onun öncesinde Mahpeyker ve Ali'nin ilişkisini öğrenen Ali'nin annesi yanı Fatma Hanım eve bir cariye alıp oğlunu o kızdan kurtarmak ister. Güzellik, ahlak ve birçok açıdan Mahpeyker'den güzel olan Dilaşup sonunda Ali ile bir ilişkiye başlar. Her şey güzel gidiyordur ama kıskançlığın somutlaşmış hali olan Mahpeyker başka bir kadına tercih edilmesini kaldıramaz ve Apdullah'tan (Ali bu adamdan dolayı ayrılmıştı) yardım ister. Apdullah'ta kabul eder.
Ve Dilaşup'a iftira atarlar, bunu öğrenen Ali de bir hışımla eve gider ve Dilaşup masum olmasına rağmen Ali'nin gazabına uğrar ve Mahpeyker'e satılır.
Gel zaman git zaman Mahpeyker, Dilaşup'tan sinirini çıkarır, o sıra da Ali hayatına devam eder. Yaptıklarını gören Mahpeyker de sinirini Ali'ye yöneltir ve intikam almak için tekrardan Apdullah ile anlaşma yapar,
İnsanlığımı Yitirirken
Merhabalar.
Öncelikle söylemek istediklerime şununla başlamak isterim. Bana göre bu kitabın cümleleri arasında hepimizin hayatı gizli, hepimizden ufakta olsa bir parça.
Yozo adında karakterin ağzından anlatılıyor. Kitap ilk küçüklüğü ile başlarken yaşadığı bastırılmış duygularıyla beraber büyüyor ve büyüdükçe bu duygular daha farklı bir hal alıp amaçsızlığa, depresyona, melankoliye sürüklüyor. Oysaki bir insanın derdini anlamak zor olmamalı. Yazarın, kendi hayatını kaleme aldığı bu roman beni gerçekten etkiledi. Özellikle anlıyor olmak ve biraz olsun empati kuruyor olabilmek benim için güzel olduğu gibi yaralayıcıydı çünkü okuduğum satırlarda intihar saklıydı. Acı saklıydı, hepimizin anlayabileceği bir acı saklıydı. Bu yüzden diyorum ya, hepimizin hayatından ufakta olsa bir parça var diye.
Yozo büyüdükçe ailesinden kopması, yaşantısının çok farklı şekilde değişmesi aslında onu etkileyen durumlardandı. Arkadaşlarının götürdüğü yollar, içki bağımlısı olması, yaptığı tek şey çizimleriyken boş bir hayat yaşamış olduğu bir gerçek olabilir. Kitapta günlük hayatımızdan birçok örnek görebiliriz. Arkadaş çevresi, aşk, melankoli, depresyon, kendinin olduğu gibi yansıtamama...
Gerçekten en büyük eksik ve öne çıkan durum buydu, kendisi dışında herkes oldu Yozo. Birilerinin iyiliği için -artık siz nasıl adlandırırsınız bilemem- kendisi gibi davranmadı, birisi gülsün diye rezil oldu, soytarı oldu. Hatta kitapta da geçiyor ki:
''Melankolimi ve öfkemi gizlemek için büyük çaba sarfettim ve bunun yerine kendime masum bir neşe havası geliştirmeye çalıştım. Böylece yavaş yavaş eksantrik bir soytarıya dönüştüm.'' Ne kadar da acı. Kendi benliğini, duyguların hayatını kaybetmek.
Yozo belki de kötü bir hayatın örneği iken okuduğumuz gerçek bir insandı. Osamu Dazai bu kitaptan sonra intihar
Bir solukta okuduğum, bazı yerlerde hayret içinde kaldığım, sonunda ağladığım hüzünlü hissettiğim bir kitap oldu...
Sosyal farkı çok acımazsızca anlatan bir kitaptı. Soyluların halkı nasıl ezdiğini hatta öldürmekte de rahat olduğunu ele almış. Gayet akıcı bir şekilde ilerleyen kitap; ileriki bölümlerde halkın ayaklanmasını, ihtilal sonucu köşebucak kaçmaya yer arayan soyluları ardından da bir aşk hikayesinin filizlenmesini anlatıyor.
Ailesinin yaptıkları acımasızlık yüzünden ailesini reddeden Charles Darnay'ın Doktor Manette'nin kızıyla evlenmesi; bir yandan doktorun yargılanması ve ceza yemesi, ailesinden bir anda ayrılması ve salındığı zaman hastalığa yakalanması, tekrardan ailesine kavuşması... Her şey o kadar bağlantılı işlenmiş durumdaydı ki.
Evremonde soyadını taşıyan Charles Darnay, Paris'e gidip eski bir çalışanını haksız yere yargılanmasından kurtarmak isterken bir anda kendisini yargılanırken bulması, iyileşmeye başlayan Doktor'un onu kurtarmak için Paris'e gitmesiyle ayaklanan halka dair seslenişi ve damadını kurtatma çabasına girmişti. Mahkeme haktan yana olması gerekirken halktan yanaydı, Charles ailesini reddetmesini, soylu ailesinin yaptıklarıyla bir bağlatısını olmadığını anlatmasına rağmen ona kin beslemiş olan Şarapçı ve karısı her şeyi tepetaklak ederken Charles Darnay sonunda zindana atılır. Olaylar böyle gelişir giderken hapisten çıkan Charles her şeyinde bittiğini sanarken hiçte öyle olmadı... Sonunda ise tekrar girdiğinde Charles'ın eşi oldukça yıkılır ve harap olur. Bunu gören kızın platoniği hakkında idam kararı çıkan Charles ile yer değiştirir. Unutmamalıdır ki Cidney Carton, Charles Darnay ile oldukça benzemektedir.
Charles yerine Cidney idam edilirken charles ve ailesi çoktan terk etmeye başlamışlardı...
Sonunu yazmakla birlikte kitap
