#Spoiler İçerir#
“Ölülere acıma, Harry. Yaşayanları acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara.”
“Hazinen neredeyse, kalbinde orada olacak.”
“Hepimiz insanız değil mi? Her insan hayatı aynı değere sahiptir ve hepsi kurtarılmaya değerdir.”
Dursleylerin evine son defa dönmek zorunda kalan Harry, artık oradan dönmemek üzere ayrılmak için gün sayar. Dursleyler güvenli ortama götürülmek üzere seherbazlar tarafından başka bir yere götürülür. Ardından Harry’nin evden çıkarılması için hazırlık yapılır. Yoldaşlık tarafından seçilen güvenli eve giderken Voldemort tarafından saldırıya uğrarlar, Deli göz Moody ve Harry’nin en başından beri yanında olan kuşu Hedwig ölür. Harry kendisi için bunca ölümün gerçekleşmesine üzülür ve Voldemort’un öldürülmesini sağlayacak hortkulukları bulmak için Ron ve Hermione ile yola çıkar. Hortkulukların nerede olduğunu ve nasıl yok edileceğini bilmeyen Harry büyük bir maceraya atılır.
Severus’un tüm hayatının görünenden çok daha farklı olduğunu öğrendiğim kısım çok şaşırtıcıydı. Filmlerde Snape ve Lily’nin Hogwarts’da tanıştığını izlemiştim meğer çocukluklarından beri tanışıyorlarmış. Oyun parkında ikisinin de ileride Hogwarts’a gideceklerini konuşması çok güzeldi. Snape’in Lily’yi en başından en sonuna kadar sevdiği ve “Always” vurgusunun gerçekten doğru olduğunu kitap çok güzel anlatmıştı. Keşke Severus’un çok ama çok sadık oluşunu bu kadar geç öğrenmeseydik. Onu kimsenin sevmemesi ama onun sadece bir sevgi uğruna bunca şeye katlandığını görmek çok üzücü.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Allah'ım Allah'ım ben ne okudum öyleEdebiyat
Harry Potter serisi'nin üçüncü kitabı ile sizlerleyim Azkaban Tutsağı’yla birlikte Rowling bize şunu söylüyor: "Dünya siyah-beyaz değil Harry. Bazen canavar sandığın şey, senden daha insan."
Bu kitaptan sonra anlıyorsun ki asıl Azkaban dışarıdaymış. Hani şu "herkesin doğru bildiğini" sorgulamadan kabul ettiğimiz yer. Sirius Black, Lupin, hatta Snape... Hepsi birer önyargı dersi.
Şu snape ve malfoy olacak o şahsa çok sinirlendim çok sinir bozuculardı
Zaman Döndürücü kısmı en sevdiğim kısım oldu diyebilirim Herkesin bir Zaman Döndürücüsü olsa neyi düzeltirdin? Rowling cevabı veriyor: Hiçbir şeyi. Çünkü geçmişi kurtarmaya çalışırken bugünü kurtarıyorsun aslında.
Serinin en akıcı kitabı bu. Sayfalar uçuyor çünkü her bölüm "aa öyle miymiş" dedirtiyor. Marauder’s Map, Hippogriff, Patronus... Çocukken okuyup "keşke bende olsa" dediğimiz her şey burada.
Ama asıl sihir şu: Kitap bitince sen de Harry gibi anlıyorsun. Kimse masum değil, kimse tam suçlu değil. Herkesin bir hikayesi var. Hatta Azkaban’da bile.
serinin ikinci kitabıdır.
üst not: kitabın künyesi yukarda olduğu için benim kendi görüşlerim ve azıcıkta spoilerli bir tanım olacak. hala okumayan/izlemeyen varsa tanımı okumaya devam etmese iyi olur.
bence bu kitap harry'nin dumbledore ile gerçek anlamda ilk temas edişi. ilk kez bilgi alıyor ondan.
Dobby ile tanışıyoruz. ilerde canım dobby harry'e çok yardım edecek.
karanlık sanatlara karşı savunma dersi hocalarının hep fiyasko olduğunu iyice beynimize kazıyorlar. karanlık sanatlara karşı savunma dersi, bir nevi kötü büyücü amblemi gibi. ondan pek kimse talip değil. tabii snape dışında.
felsefe taşında serideki karakterleri görmüş, iyi tarafta olan kişilerin detaylarını öğrenmiştik. bunda ise, voldemort kimdir? onu görüyoruz. çok akıllı biri olduğunu, manipülasyon yeteneğinin ne denli güçlü olduğunu, ginnyi kontrol altına almasından anlıyoruz. çocukluğunu, hogwarts yıllarından ufak detayları görüyoruz.
bu okuyuşumda dikkatimi çeken bir bilgi oldu ki oda, dumbledore aslında harrye onun içinde bir ruh parçası olduğunu daha bu kitapta söylemiş. tomla benzerlik yada çataldil konuşma yeteneğinin sebebini sorarken üstelik. ilk hortkuluğun olduğu kitapta tabii böylesi bir bilgiyi vermesi çok doğaldı ama, daha tüm detayları bilmezken okuduğum için sadece yetenek ve güç aktarımı olarak yorumlamıştım bu kısmı.
dip not: bu kitabı okurken en çok yetişkinlerin neden bu kadar olay dışı ve beceriksiz kaldığını sorguladım durdum. 12 yaşındaki çocuğa böyle şeyler yaptırılır mı hiç dedim ama, e çocuktan al haberi modundalar biraz. ondan bir şey diyemiyorum.
bu dipnotu göz ardı ederseniz keyifle okunur.
Harry Potter, bana göre insan zihninin ortaya çıkardığı en etkileyici hayal eserlerinden biridir. Hikâyenin temelindeki neden-sonuç ilişkileri o kadar güçlüdür ki, bazen bu evrenin gerçekten var olduğuna inanabilirsiniz. Aslında tüm seri tek bir cümleyle özetlenecek olursa, bu iyi ile kötünün savaşıdır.
Dumbledore, bu evrenin gelmiş geçmiş en büyük büyücüsüdür. Ancak benim düşünceme göre Tom Riddle iyiliğin yolunu seçmiş olsaydı, potansiyeli sayesinde Dumbledore'u bile rahatlıkla aşabilirdi.
Harry Potter'a daha gerçekçi bir gözle bakarsak, aslında kusursuz bir büyücü değildir. Hatta bazı insanlar onun başarısını şansa ve çevresinden aldığı desteğe bağlayabilir. Fakat Harry'nin en büyük gücü büyü yeteneği değil; davasına olan sadakati, cesareti ve taşıdığı güçlü yüreğidir. Çünkü Voldemort'a karşı mücadele eden birçok yetenekli ve güçlü büyücü vardı, ancak çoğu başarısız oldu. Harry'yi farklı kılan şey, hiçbir zaman vazgeçmemesiydi.
Elbette Ron ve Hermione'yi de unutmamak gerekir. Onlar olmasaydı Harry'nin başarılı olması neredeyse imkânsızdı. Bu yüzden övgünün yalnızca Harry'ye değil, onun yanında savaşan dostlarına da verilmesi gerekir. Aslında bu yönüyle hikâye, büyük davaların yalnızca bir kişinin değil, onunla birlikte mücadele eden ve gerektiğinde kendini feda eden insanların eseri olduğunu gösterir.
Serinin en gri ve aynı zamanda en hüzünlü karakteri şüphesiz Snape'tir. En karizmatik karakter Alastor Moody, en zeki karakter Hermione, en iyi dost Ron, en anaç karakter McGonagall ve en babacan karakter ise Hagrid'dir. Serinin en kaybedeni Draco Malfoy ve babası Lucius Malfoy, en hain karakteri ise Peter Pettigrew, yani Kılkuyruk'tur.
Harry Potter serisi yalnızca büyülerden ve fantastik olaylardan ibaret değildir. Dostluk, fedakârlık, sadakat, cesaret ve umut
MERAK ETME! DAİMA SANA GERİ DÖNECEĞİM!!!·1040 syf.·Alıntı
10/10
2026 8. kitabı
Manacled. Yani Alchemised. Benim gibi Harry Potter aşıkları genellikle Harry Potter ile ilgili çoğu fanfiction'a hakimdir. Benim de Türkiye'deki çoğu fanfiction'a hakim olduğum doğrudur. Seneler süren bir okuma maratonu diyebilirim buna. Dramione (Draco - Hermione) hikayelerini ise tabii ki çok severim. Ancak Manacled'i hiç duymamıştım. Yurtdışında yayılan bir hikaye olduğu için, biraz da paslanmışım sanırım. Ta ki bir arkadaşım söz edene kadar. O yüzden bu kitaba koşmam ışık hızında oldu desem yeridir. Yazar, hayran hikayesi tutulunca karakterleri ve olay örgüsünü değiştirerek Alchemised'ı yaratmış. İlk önce onu okumak istedim. Manacled'i de okuyacağım daha sonra.
Alcehemised'e dönecek olursam, ben bu kitaba tabii ki de bayıldım. İlk başta karakterleri Hermione, Harry, Draco, Snape olarak okusam da sayfalar ilerledikçe konu giderek özgünleşti ve o karakterler benim için farklılaştı. HP evreninden çıkmış oldum. Aslında konuyu değiştirip oldukça özgünleştirmiş ancak Hp evreni beynime kazındığı için bazı kısımları direk iç içe geçirerek okudum. Buna engel olamasam da okudukça yarattığı evrene hayran kaldım ve bağlandım.
İlk 100-200 sayfada anlatım biraz yoruyor, evreni tam aktaramadığı için ve olay örgüsü direk savaşla başladığı için karakterlerin çok geçmişine inemiyoruz. Oldukça özgünleştirdiği için de bambaşka bir sihir dünyasına adım atıyoruz. Böyle bu yeni evreni okudukça tanıyoruz. Bu da insanı çok zorluyor. Özellikle HP evreni olarak baktığın zaman... Ancak kitap ilerledikçe matruşka gibi açılıyor. Kalemini çok sevdim ve Manacled'i de kesinlikle okuyacağım. İsterse aynı olsun, sıkılmadan okurum gibi geliyor ancak içimden bir ses farklı diyor. Okuduğum zaman burayı güncellerim.
Genel olarak ben karakterleri çok sevdim. Özellikle Kaine'i ve Helena'yı...
Harry Potter
-SPOİLER İÇERİR-
Evet bir “Harry Potter” şaheseri daha bitti. Şuana kadar okuduğum en uzun kitap bu kitap ve uzun bir süre böyle kalacağını düşünüyorum. Ama çok uzun olması gözümü korkutmadı tam tersine Harry Potter evreninde daha uzun süre geçireceğim için sevindim. Çok akıcı bir kitap hiç sıkmadı ve kendini okutturdu. Bu kitap Voldemort’un tam olarak döndüğü ilk kitap sayılır. Savaşın başladığı ilk kitap…
Bu kitapla birlikte James Potter veya Snape’in tarafını tutmada başlıyor. Aslında ben filmleri izlerken Severus Snape’i seviyordum ama şimdi kitapları okuyunca kitaplarda filme oranla Snape’in zorbalıklarına daha fazla değinildiğini görüyorum. Bir yandan düşünselde gördüklerimiz var. James Potter’in o korkunç zorbalıkları... ve tabiki yanında Sirius Black . Ama bir yandan zamanla düzeldiklerini söylüyor Sirius . O yüzden bence bu konuyu tüm serinin bitimine kadar bekletmek en iyisi. Çünkü yine de bir yandan onların zorba olmasına karşılık Snape, ona yardım etmeye çalışan Lily'e “Bunak” diyerek saf kan takıntısını gösteriyor.
Bir başka önemli ve üzücü meselede Sirius’un ölümü. Cedric Diggory’den sonraki ölüm. Ama bu farklıydı bu Harry’e daha yakındı, daha acı vericiydi. Bu ardı arkası kesilmeyecek ölümlerin başlangıcıydı, üzücü olsada benim filmlerde en üzüldüğüm ölüm bu değildi o daha gerçekleşmedi… Bir yandanda bu kitapta Dumbledore Harry’i ve bizi kehanet hakkında bilgilendirdi ve böylece hikaye hakkındaki bilgilerimizde artmış oldu. Serinin bitiyor olması bir yandan çok üzüyor sadece 2 kitap kaldı ama bize de bunların tadını çıkarmak kalır. Sıradaki kitap Melez Prens’e…