Bazı anların içine sıkışıp kalıyorsun; hiçbir şeyin değişmeyeceğine dair öldürücü bir umutsuzluğun mahzenine kapatılmışsın ve orada olduğunu hatırlayan kimseler kalmamış. Çünkü o karanlık mahzenden her seferinde gelip seni o kurtarıyordu ve şimdi o da yok. Bunu içinden tekrar ettiğinde kelimeler kursağında kalıyor.