Ayrılığa dözərəmŞiir/Müzik
Aylar keçər, dolanar il,
Səni deyib gəzərəm mən
Ayrılıq ki, ölüm deyil,
Ayrılığa dözərəm mən.
Nə dünyadan, nə də səndən,
Öz bəxtimdən küsərəm mən,
Sən nigaran qalma məndən,
Ayrılğa dözərəm mən...
Yarpaq kimi saralsam da,
Yoluna gül düzərəm mən
Gözləməkdən yorulsam da,
Ayrılığa dözərəm mən..
Gülü bitməz solan bağın,
Ünü yetmez öten çağın.
Təki gəlsin xoş sorağın
Ayrılığa dözərəm mən...
Mən dözmərəm darda olsan,
Qasırğada, qarda olsan.
Sən xoshbəxt ol, harda olsan.
Ayrılığa dözərəm mən...
Reklam
"Gitti gelmez o günler, o hayaller, o sevdalar,
Şimdi bir bir dökülen yapraklar gibi ömrüm;
Ne bir ümit ışığı, ne bir teselli, ne bahar,
Solan bir gül gibiyim, artık bitti gündüzüm."
Eşyaya vurulan fanilik mührü, insanoğlu için de geçerlidir. Hayat denilen kredi bir gün bittiğinde kaçınılmaz son gerçekleşir. Kuşkusuz tadını çıkarmakta olduğumuz şu hayatın herhangi bir yerinde ölümü tadacağız. Evrende her şey buna işaret ediyor. Sararan yapraklar... Batan güneş... Solan gül... Susan bülbül... Kuruyan pınar... Savrulan kül...
“Odalardaki boşluğunu topladım geldim Neşet'in bütün seslerini topladım geldim Yalnız uçan kuşların gökyüzünü topladım geldim Yastığında solan tülbendin kokusunu topladım geldim Çocuklar aradı, seslerinin aştığı yolları topladım geldim Bir kadın ilaç soruyordu eczanede, elleri yok Alın çizgisinde yanan kandilin fitilini topladım geldim Mihrapsız secdesiz bir dua mezar taşlarında Sen nasıl yok olursun anlamıyorum, topladım geldim Gül bozuk, kadife soğuk, karanfil gözyaşı kurusu Limoni bir selvi bütün armağanım, geldim...”
Reklam
Reklam