Evrenden mutluluk dilenen tarikatlar=alfalar betalar
Günümüzde adına "kişisel gelişim", "çekim yasası" ya da "pozitif düşünce" denilen o popüler kültür endüstrisi, insanlara modern birer dünya devleti vatandaşı olmayı öğütlüyor. İnsanlara sürekli şu fısıldanıyor: "Eğer mutsuzsan bu senin suçun, evrene yanlış enerji veriyorsun, hemen bir soma (olumlama) yut ve gülümse."
Çevremde toplumsal olaylara duyarsız, sabahtan akşama kadar evrenden mutluluk dilenen, tabiri caizse 'ılık popolu' insanları eleştirirken bu kitabı okumam düşüncelerimi güçlendirdi. İstikrar ve mutlak mutluluk o kadar 'pürüzsüzdür' ki içinde sanata, trajediye ve edebiyata yer kalmaz. İnsanı insan yapan şey,şanssızlığa karşı verilen mücadelenin ihtişamı'dır. Acı çekme hakkı elinden alınan bir insan, aslında insanlığını kaybetmiş bir robottur. Özellikle kitabın bu bölümü tam da istediğim cümleleri bana verdi. Biz insanız; sinirleniriz, üzülürüz ve mutlak mutluluk diye bir şey yoktur."
Cesur Yeni DünyaBilim-Kurgu
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere bilim kurgu klasiklerinden biriyle geldim. Yeni girdiğim güzel bir grupla bu kitabı okuyup bitirdik ve değerlendirmesini yapacağız. Açıkçası kitabı hiç sevemedim bana hiç hitap etmedi. Abartılmış bir klasik olarak görüyorum, tabii bu kendi fikrim. Severek okuyanlara saygım sonsuz ama bana göre değildi hiç. Gelin kitaptan bahsedelim hemen biraz.
Kitap, insanların laboratuvarlarda üretildiği, çocukluktan itibaren şartlandırıldığı ve "mutluluk" adına özgürlüklerinden vazgeçtiği bir geleceği anlatır. Teknolojinin ve bilimin aşırı ilerlediği; ancak aile, bireysellik ve duyguların tamamen yok edildiği, "cemaat, özdeşlik ve istikrar" üzerine kurulu bir geleceği anlatan dünyaca ünlü bir distopya eseridir. Romanda anlatılan Londra’da insanlar geleneksel yollarla doğmaz, kuluçka merkezlerinde tüplerde üretilir ve genetik olarak sınıflara (Alfa, Beta, Gama vb.) ayrılır.
Bireyler uykudayken dinletilen ses kayıtlarıyla (hipnopedya) eğitilir ve sorgulamadan sadece tüketen, haz odaklı bireyler haline getirilir. Doğal üreme ve annelik-babalık gibi kavramlar yasak ve "pornografik" bulunur. Acı ve mutsuzluk "soma" adı verilen yan etkisi olmayan uyuşturucularla bastırılır.
Sistem bu şekilde kusursuz işlerken, modern dünyanın kurallarına uymayan iki karakterin ortaya çıkmasıyla düzen sarsılır. Sistemin dışında, geleneksel bir yaşam süren bir bölgede (Vahşi Rezerv John) annesiyle birlikte büyüyen John, medeni dünyaya getirilir. Shakespeare okuyarak büyüyen John, medeniyetin sözde "mutlu" ama ruhsuz insanlarına karşı çıkar; aşk, acı çekme ve özgür irade gibi kavramları savunarak sistemin yöneticileriyle felsefi bir çatışmaya girer.
Roman, toplumsal istikrar uğruna insanlıktan çıkmanın ve bireyin sistem tarafından nasıl yok edilebileceğinin en çarpıcı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
1929 ekonomik buhranından üç yıl sonra yazılmış olan kitabın yazar için distopya mı ütopya mı olduğu çok şüpheli. 1946 yılında kendisine bu soru sorulduğunda, üçüncü bir yol olmalı demiş, "şimdi yazsaydım Vahşi John'a üçüncü bir seçenek sunardım".
Uzak bir gelecekte, dünya "cesur yeni dünya düzeni" ile bunun dışında bazı açık hava hapishanesi gibi ayrıkbölgelerde yaşanan 'vahşi hayatı' arasında paylaşılmıştır. Cesur Yeni Dünyada üreme cinsel ilişki ile değil, laboratuvar ortamında yapılmaktadır. Süreçte yapılan müdahaleler, yaşamın ilk evrelerindeki uykuda şartlandırmalar vb şeylerle toplum alfa, beta, delta, gama ve epsilonlar gibi entelektüel/bedensel seviyeler bazında kastlara ayrılmıştır. Sınıf çatışması yoktur, epsilonlar en alt işleri yapar, derece arttıkça işler farklılaşır. Her sınıf mutludur çünkü aksini düşünmeyecek ölçüde şartlanmıştır. Devlet eliyle soma adlı madde verilir vatandaşlara. Bu maddenin etkisiyle mutluluk garantidir. Anne, baba, evlilik, duygusal ilişki yoktur. Herkes herkesle birlikte olur. Herkes herkese aittir.
Bir gün ayrıkbölge ziyaretinde alfa+ Bernard, vahşi John'u yeni dünyaya getirir. John buradaki mutluluğu, sahte ve arzu edilmez bulur. O acısıyla, tatlısıyla, kaygı ve sevinçlerle eski dünyadan yanadır. Uyumsuzluk çatışmaya dönüşür.
Aldous Huxley, Cesur Yeni Dünya’da bizlere acının, yaşlılığın ve mutsuzluğun olmadığı, ilk bakışta kusursuz görünen bir dünya sunuyor. Ancak "Soma" adlı ilaçla uyuşturulmuş bu sahte cennetin arkasında; insanın özünü, yani sevgiyi, sanatı, edebiyatı ve en önemlisi özgür iradeyi yok eden sistematik bir kölelik gizli. Her şeyin istikrar ve tüketim üzerine kurulduğu bu düzende, acı çekme ve mutsuz olma hakkının bile elimizden alınması, insanlığı makineleştiren en büyük tehdide dönüşüyor. Sistemin dayattığı o içi boş, yapay mutluluğu reddedip gerçek duyguların peşinden giden Vahşi John ise, bu medeniyette saf insan kalabilmenin bedelini en ağır şekilde ödüyor.
Steril laboratuvarlarda, seri üretim bantlarında başlayan bu sentetik distopya; sistemin kusursuzluğuna verilmiş en insani, en çıplak ve en sarsıcı yanıt olan trajik bir ölümle perdesini kapatıyor.
Cesur Yeni Dünya, insanların kuluçka merkezlerinde seri üretildiği, acının ve yaşlılığın yok edilip "soma" adlı bir ilaçla yapay bir mutluluğun sağlandığı distopik bir geleceği anlatır. Aldous Huxley, istikrar ve tüketim uğruna sanattan, dinden, aileden ve en önemlisi özgür iradeden vazgeçmiş bu steril toplumun karanlığını, "Vahşi" lakaplı John'un gözünden sert bir şekilde eleştirir.
Cesur Yeni Dünya
• Romanda insanlar laboratuvarlarda üretilir, doğmadan önce hangi sınıfa ait olacakları belirlenir ve çocukluktan itibaren koşullandırılırlar. Kimse aç değildir, savaş yoktur, büyük çatışmalar yoktur. Ancak bunun karşılığında aşk, aile, bireysellik ve gerçek seçim özgürlüğü de yok edilmiştir.
• Kitabın en çarpıcı yanı, insanların baskıyla değil, haz yoluyla kontrol edilmesidir. Sürekli eğlence, tüketim ve “soma” adlı uyuşturucu sayesinde insanlar mutsuzluk hissetmezler.
•Kitap bugün yazılmış gibi hissettiriyor. Sürekli eğlence, sosyal medya, tüketim kültürü ve insanların rahatsız edici gerçeklerden kaçma eğilimi düşünüldüğünde, Huxley’nin bazı öngörüleri şaşırtıcı derecede güncel görünüyor. Romanın vermek istediği mesaj, “mutluluk” adına insanlığın temel özelliklerinden vazgeçmenin tehlikeli olabileceği.
•Kitapta kahramanlar sadece fikirleri sunmak için organize edilmiş gibiler. Kitap fikri romanı niteliğinde. 1984 romaninda karakterler daha güçlü ve daha çarpıcı hissettirmişti. Bu romanda içselleştirme duygusuna çok giremedim. Yazar biraz okuyucu ile arasına mesafe koyuyor. Ütopya okumayı çok severim, yıllar önce yazılmış ve ön görünen düşünceleri şu an yaşıyor olmak daha çarpıcı.
• Favorim hala 1984:)