Hakla gerçek arasındaki bu mücadele toplumun doguşundan beri süregelmektedir. Bu düelloya bir son vermek, saf fikri insanlık realitesiyle kaynaştırmak, hakkı banşçı yoldan gerçege ve gerçegi de hakka nüfuz ettirmek...
Bilge kişilere düşen iş budur işte.
“İnsanlar en çok kendilerine lazım olan şeyleri başkalarına vermeye pek meraklıdır. Cömertliğin son noktası diyorum ben buna.”
Reklam
Hepimiz başkalarına iyilik kondurmayı severiz.Çünkü hepimiz de kendi kendimizden korkarız. İyimserliğin temeli katıksız korkudur.Bize yararı dokunabilecek erdemler komşumuza görebildiğimiz için kendimize yüce gönüllü sanırız.Hesabımızdan daha çok para çekebilelim diye bankacıyı da överiz, elini cebimize atmasın diye yol kesen haydutta da iyi yönler buluruz.Söylediğim her şeyde ciddiydim.İyimserliği son derece hor görürüm ben.Hayatın sönmesine gelince hiçbir hayat sönmez yeter ki gelişimi yarıda kalmamış olsun.Bir kişiliği bozmak istiyorsan ıslah et yeter!
Yatağınızdaki o boşluk, yanınızda yanlış birinin olmasından daha iyidir.
Bu dört ismi; “el-Evvel”, “el-Âhir”, “ez-Zâhir” ve “el-Bâtın”ı bilmek, ilim ve mârifetin rüknüdür. Kulun, anlayışı ve gücü nispetinde bunları iyice bilmesi gerekir.
Şunu bil ki, senin ve her şeyin; hatta bir hatıranın, bir anın ve bir nefesin de ilki, sonu, açıklığı ve gizliliği vardır.
Allah’ın “el-Evvel” olması, kendisinden başka her şeyden önce olmasıdır. O’nun “el-Âhir” olması, kendisinden başka her şeyin son bulmasından sonra O’nun bâkî kalmasıdır. O’nun “ez-Zâhir” olması, her şeyden daha üstün, daha yüce ve daha açık olmasıdır. Ve O’nun “el-Bâtın” olması ise, her şeye her şeyden daha yakın olmasıyla beraber her şeyi kuşatmış olmasıdır.
Bu dört isim, tevhidin bütün rükünlerini içermektedir.
Reklam
Reklam