Hayatında aşk olmasa dahi halinden son derece hoşnut bir biçimde yaşayabileceğinde karar kıldı.
Başkalarını son zamanlarda eskisi kadar önemsemediği aklına gelince pek şaşırmadı, önceden başkalarıyla ilgilenmekten gurur duyardı.
1905’te Sultan Abdülhamid’in hayatına kastetmek Türk Ermenistanı adına Ermeni ihtilal federasyonu’nun ihtilal teşebbüslerinin son olayıydı. Bu, Taşnaksutyun’un muhteşem ama nafile faaliyetlerinden bir başkasıydı. Bunun başarısı Ermeni davasına yardımcı olmazdı; başarısızlığı, muhtemelen halkımızı daha büyük felaketlerden kurtardı.
Taşnaksutyun ise diğerlerinin tecrübelerinden hiç ders almayacaktı. Doktrini “bağımsızlık yalnızca katliamla kazanılır ve Sultan’ı Ermeni halkını katletmeye daha fazla tahrik et, bu otonomi için iddialarımızı daha güçlü ve Avrupa müdahalesi için umudu daha büyük bir hale getirecektir” idi.
Bunu biri çok harika okuyor bilen bilir :)))Alıntı
Nâdânı terk etmedin, yârânı arzularsın,
Hayvanı sen geçmedin, insanı arzularsın...
Son söz...Alıntı
■ Laiklik bizim coğrafyamızın gayrımeşrû çocuğudur. Müslüman doğunun değil, Hristiyan batının çocuğudur.
