Başa tutturuldu.Alıntı
Maceranın daha başlarında olduğunu ileri sürmek ne büyük saçmalık! Aslında âdeta doğaüstü bir enkaz halinde, uç bir duruma doğru gidiyor: bilgeliğin kemirdiği bir bilge. Evet çürümüş, evet kangren olmuş, hepimiz öyleyiz. Hep birden benzersiz bir keşmekeşe doğru ilerliyoruz, çırpınıp duran ahmaklar gibi, halüsinasyona kapılmış kuklalar gibi birbirimize dikleneceğiz, çünkü her şey herkes için imkânsız ve soluk alınamaz hale geldiğinden, hiç kimse artık tasfiyeyi, kendi tasfiyesini sona erdirme haricinde, yaşamaya tenezzül etmeyecek. Bundan böyle bizi galeyana getirebilecek yegâne şey sonun cinneti. Ardından nihai durağanlık gelecek, bir kere roller oynandıktan, sahne terk edildikten sonra, sırf zevkine, final bölümünü dilediğimiz kadar zihnimizden geçirip durabiliriz.
Sayfa 44
Bundan böyle bizi galeyana getirebilecek yegane şey sonun cinneti. Ardından nihai durağanlık gelecek, bir kere roller oynandıktan, sahne terk edildikten sonra, sırf zevkine, final bölümünü dilediğimiz kadar zihnimizden geçirip durabiliriz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bundan böyle bizi galeyana getirebilecek yegâne şey sonun cinneti.
Âh katran rengine dönmüş vicdanlar!
-Komünistler, eşitlik va'diyle yola çıktılar. Milyonlarca kelle üzerin de hâkimiyet kurdular. Fakat sonun da niçin partilileri palazlandırdılar?
-Kapitalizm veya komünizmden insanların en ufak bir umudu kaldı mı?
Hep birden benzersiz bir keşmekeşe doğru ilerliyoruz, çırpınıp duran ahmaklar gibi, halüsinasyona kapılmış kuklalar gibi birbirimize dikleneceğiz, çünkü herşey herkes için imkansız ve soluk alınamaz hale geldiğinden, hiç kimse artık tasfiyeyi, kendi tasfiyesini sona erdirme haricinde, yaşamaya tenezzül etmeyecek. Bundan böyle bizi galeyana getirebilecek yegane şey sonun cinneti. Ardından nihai durağanlık gelecek, bir kere roller oynandıktan, sahne terk edildikten sonra, sırf zevkine, final bölümünü dilediğimiz kadar zihnimizden geçirip durabiliriz.
Aslında adeta doğaüstü bir enkaz halinde, uç bir duruma doğru gidiyor: bilgeliğin kemirdiği bir bilge. Evet çürümüş, evet kangren olmuş, hepimiz öyleyiz. Hep birden benzersiz bir keşmekeşe doğru ilerliyoruz, çırpınıp duran ahmaklar gibi, halüsinasyona kapılmış kuklalar gibi birbirimize dikleneceğiz, çünkü her şey herkes için imkansız ve soluk alınamaz hale geldiğinden, hiç kimse artık tasfiyeyi, kendi tasfiyesini sona erdirme haricinde, yaşamaya tenezzül etmeyecek. Bundan böyle bizi galeyana getirebilecek yegane şey sonun cinneti. Ardından nihai durağanlık gelecek, bir kere roller oynandıktan, sahne terk edildikten sonra, sırf zevkine, final bölümünü dilediğimiz kadar zihnimizden geçirip durabiliriz.