SONUNDAA işte bu harikasın, sayfalardır bunu bekliyoruzz konuş
"Sorun, sevgili profesör, zeki bir insan olduktan sonra bile beni kafesin içinde tutmak ve özlemini çektiğiniz onuru size kazandıracak şekilde gerektiği zaman sergilemek istemenizden kaynaklanıyor. Ama şu işe bakın ki, ben de bir insanım."
Öfkeliydi ve onun bu kavgaya son vermek ile beni bir kez daha yere sermek arasında gidip geldiğini görebiliyordum. "Adil davranmıyorsun, her zamanki gibi. Sana her zaman iyi davrandığımızı biliyorsun. Senin için elimizden geleni yaptık."
"Evet, her şeyi yaptınız, beni bir insan olarak görmenin dışında. Deneyden önce benim bir hiç olduğumu söyleyerek durmadan böbürlendiniz ve şimdi neden öyle yaptığınızı anlıyorum. Çünkü eğer ben bir hiç idiysem, beni yaratan kişiler siz oluyordunuz ve bu da sizi benim efendim ve patronum konumuna getiriyordu. Minnet duygularımı günün her saatinde göstermediğim için bana içerliyorsunuz. Ama ister inanın, isten inanmayın ben size minnettarım. Ama benim için yaptıklarınız - harika şeyler olmakla birlikte - size bana bir deney hayvanıymışım gibi davranma hakkını vermez. Ben şimdi bir bireyim ama o laboratuvara adım atmadan önce Charlie de öyleydi. Şoke olmuş gibisiniz! Evet, aniden benim her zaman - daha önce de - bir birey olduğumu anladınız, öyle değil mi? Ve bu sizin zeka düzeyi 100'den düşük olan kişilerin üzerinde durmaya değmeyeceğine dair olan inancınıza ters düşüyor. Profesör Nemur, bana baktığınızda vicdanınızın sizi rahatsız ettiğini düşünüyorum."
Sonundaa :DAlıntı
Yeryüzü tamamen çürümüş ve şiddet dolu, her yanda ahlaksızlığa rastlıyorum. Çünkü bütün sakinleri yanlış yollara sapmış. İnsanların kötülüğü büyük, bütün düşünceleri ve bütün arzuları şaşmaz biçimde ve yalnızca kötülüğe yönelik. İnsanları yarattığıma pişmanım!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
sonundaa
Seni seçiyorum Julian ve söz veriyorum her zaman seni seçeceğim ve seni her zaman seveceğim.
Sonundaa, yapmak istediğim hareketi yaptı :DAlıntı
“Biliyorum bana kızgınsın ama yardımına ihtiyacım var ve fazla vaktim yok. Birazdan gitmem ger-”
Yanağına indirdiğim tokat ile başı savruldu.
Ya daha kötüyse böylesi? Yani ölümün çabukluğu daha fazla acı veriyorsa? İşkence edilen bir adamı düşünün; her yanı yara bere içinde, bedeni acıyla kıvranıyor... bütün bu bedensel acılar, onun ruhsal acı duymasını engeller; yani sonuçta, ölüm gelip her şeye nokta koyana dek yalnızca yaralarından berelerinden acı duyarsın. Oysa, kimbilir, esas acı, insana en acı veren acı yara bereden değil de, az sonra öleceğini bilmekten kaynaklanan acıdır.
Ya daha kötüyse böylesi? Yani ölümün çabukluğu daha fazla acı veriyorsa? İşkence edilen bir adamı düşünün; her yanı yara bere içinde, bedeni acıyla kıvranıyor... bütün bu bedensel acılar, onun ruhsal acı duymasını engeller; yani sonuçta, ölüm gelip her şeye nokta koyana dek yalnızca yaralarından berelerinden acı duyarsın. Oysa, kimbilir, esas acı, insana en acı veren acı yara bereden değil de, az sonra öleceğini bilmekten kaynaklanan acıdır.
İnsanlığın kendini koruma ve kendini yok etme yasaları birbirine eşit güçtedir...
İnsanları birbirine bağlayan düşünce yok artık; her şey gevşemiş , çürümüş, laçka olmuş! Evet , her şey , hepimiz çürümüşüz!...
Çünkü insanlar kötüdür, çok kötü... Önlerinde altmış yıllık bir hayat varken, yaşamayı bilmiyorlarsa, mutsuzlarsa suç kimin?
..bu inancımın ölüme mahkum oluşumla hiç ilgisi yok. mutluluktan ne anladıklarını sorun insanlara! inanın bana kolomb , amerika'yı bulduktan sonra değil, onu bulurken mutluydu. mutluluğunun doruk anı, belki yeni dünya'yı bulmazdan üç gün öncesiydi; ayaklanan mürettebatın umutsuzluk içinde geminin burnunu gerisin geri avrupa'ya çevirmek üzere oldukları an! burada sorun elbette yeni dünya değil, yerin dibine batsın yeni dünya! kolomb zaten onu görmeden, hatta bir şey bulup bulmadığını anlamadan öldü. sorun, hayattır; yalnızca hayat; hayatın kendisi, hayatı
