Mehmet Y.
@ss55
Ben, 
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.21. Yüzyılın En Neyi, En Neyi?·303 syf.·
7/10
2025 58. kitabı
Sarı Yüz, Rebecca Kuang adı, Çin doğumlu Amerikalı bir yazar ve akademisyene ait bir kitapmış. Kuang, 1996 doğumlu, oldukça genç bir yaşta olduğu söylenebilir. Piyasada çok satan romanlar arasında yer alıyor ama önce başta ABD olmak üzere dünya pazarında çok satmış ki Türkiye'de de yayımlanmaya başlanmış.
Tipik bir Amerikan pazarlama ürünü olduğunu söyleyebilirim. Çünkü kapağında -The New York Times 21. yüzyılın en önemli kitaplarından biri- ifadesi var.
Ben, bu ifadeye "yok artık!" demek istiyorum. 21. yüzyılın en önemli kitaplarından biri ne demek? Bu, çok üst perdeden bir iddia; kaldı ki asla böyle bir kitap değil.
Normal şartlarda bu romanı alıp okumazdım ancak meslek itibariyle yazar ve editör olunca, üstelik buna bir yayıncı arkadaşım, "bizim sektörü anlatan bir roman, ilgini çekeceğini düşünüyorum" diye ısrar edince almış bulundum ve okudum.
Romanın kendini okutabilme adına herhangi bir eksiği yok. Evet okuyabiliyorsunuz. İpucu vermemek için çok fazla şey söylemeyeceğim ancak genelde intihal yani çalıntı eser ekseninde geçen, ama özellikle Amerikan kitap ve yayıncılık piyasasının iç yüzünü ortaya koyan bir roman.
Tam bir Hollywood senaryosu gibi aslında, çünkü işin içine Amerikanvari hayatların yanı sıra yine Amerika'ya özgü olan Asyalı Amerikalılar, ırkçılık, cinsiyetçilik gibi durumlarla sosyal medya da bolca eklenmiş. Üç-dört sene önce de Matt Haig'in Gece Yarısı Kütüphanesi ile ilgili böyle bir durum olmuştu. Bana, çok iyi bir kitap olduğu söylenmişti. Hatta onun kapağında da bu tür şeyler yazıyordu. Ama büyük beklentiler büyük hayal kırıklıkları doğurabilir. Bu kitabın kapağında da 21. yüzyılın en önemli kitaplarından biri ifadesi olmasaydı belki beğenebilirdim bile. Lakin bu kadar iddialı bir girişin ardından ortaya konan roman tam bir popüler kültür
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ama şimdi görüyorum ki yazarın çabalarının kitabın başarısıyla hiçbir alakası yok.
Çoksatanlar seçiliyor. Yaptığınız hiçbir şeyin önemi yok. Siz yol boyunca sunulan ikramların keyfini çıkarıyorsunuz yalnızca.
Sayfa 76 - İthaki
9/10
2025 57. kitabı
Sibel Öz'ün yüksek lisans tezinin Adile Naşit'i merkeze koyarak genişlettiği bir kitap olmuş. Beğenerek okudum. Adile Naşit'in aile kökleriyle başlıyor. Babası komik-i şehir Naşit vesilesiyle abisi Selim ile birlikte adeta tiyatronun ortasına doğuyorlar. Adile Naşit'in Ermeni olduğu iddiasını çoğumuz duymuşuzdur. Babası bir Türk olan Naşit Özcan iken annesi Rum kökenli bir vatandaşımız olan Amelya Hanım. Annesinin annesi ise Ermeni Verjen. Anne tarafının kalanları Rum. Baba tarafı ise Türk. O ise bizim Adile Teyzemiz...
Kitap aile hikayesiyle başladıktan sonra, Adile Naşit'in sanat ve özel hayatını anlatıyor. Aslında oldukça yetenekli bir oyuncu olsa da, fiziki görünümünün etkisiyle genellikle anne rollerini oynamasının, komediyi sevmesinin sebeplerini görebiliyoruz. Oğlu Ahmet'i küçük bir yaşta kalp rahatsızlığı nedeniyle kaybetmesi, hayatının en trajik durumu oluyor. Tiyatrodan sinemaya geçişinde ise Arzu Film ve Ertem Eğilmez'in etkisini görebiliyoruz. Genelde anne rollerinin verilmesinin sanatsal ve finansal sebeplerini iyi açıklıyor.
Adile Naşit vefat ettiğinde henüz 57 yaşındadır. Ben hayal meyal de olsa hatırlıyorum. Adile Naşit ve onun sanatıyla ilgili çok hoş sosyolojik tespitler var. Dediğim gibi, ben kitabı beğenerek okudum ve Adile Naşit'in şahsında o dönemin pek çok sanatçısını özlem ve rahmetle andım.
