Ben kitap dostu olmayan kaç kişiye tahammül edebilrdim ki? Sanırım hüzün dolu insanlarla birliktelikten karmaşık duygular yüklü bir doyum almaya başlamıştım.
" EDİZ ÇAĞIRAN
Tek kurşunun sahibi. Bu oyunun sahibi. Acı dolu bir geçmişin sahibi. İçimdeki şefkatin sahibi. İçimdeki korkunun sahibi. İlk kez kendimi güvende hissettiren kolların sahibi. Geleceğimi değiştiren 'çimen yeşili gözler'in sahibi.Ruhumu tutan ellerin sahibi. O gece arkasını dönüp karanlığın içinde kaybolan bedenin sahibi.
Ediz Çağıran, içimde öyle büyük bir yer kaplamıştı ki yokluğu, düşenin dibine kırk yıl sonra ulaşabildiği, içinde kan ve yanıklar bulunan cehennem vadisi 'Veyl' gibiydi..."