İnsanın en son, belirli, kesin fonksiyonu…Çalışmak için ağrıyan kaslar, basit ihtiyacın üstünde bir şey yaratmak için ağrıyan kafalar.. işte insan bu.
İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Kimi zaman öyle geliyor ki bana, dünya bizi en güçlü sınava bu sıralarda çekiyor. Kimi zaman gözlerimizi içimize çevirip kendimizi dehşetle seyrederiz. Ama daha da kötüsü var, herkesin de bizi gördüğünü sanırız. Kötülükler ve kirler çok iğrenç, saflık ise pırıltılı bir beyazlık olarak görünür. Aron, bütün bunlar da geçecek. Birazcık sabret, hepsi geçecek. Bu seni rahatlatmıyor biliyorum, çünkü inanmıyorsun, ama senin için şu anda yapabileceğim tek şey bunu söylemek. Her şeyin, şimdi senin sandığın gibi ne çok iyi, ne de çok kötü olduğunu anlamaya çaba göster.
Bu dünyada inandığım tek şey varsa o da bir insanın başka bir insanın hayatına karışmaya hakkı olmadığıdır..
“Acaba bazı acılar, delilikler, nedenleri bilinse sökülüp atılamaz mıydı?”