"Ben yine yalnızım her zaman olduğumdan çok daha fazla yalnızım, hiç-bir şeyim yok -artık ne çocuk, ne bir sözcük, ne bir hatırlayış ve biri senin yanında adımı söylese bir yabancı gibi umursamaz gidersin. O zaman sana göre ölü olduğuma göre, neden ölmekten hoşlanmayayım sen benden gitmiş olduğuna göre, neden bende artık yoluma gitmeyeyim"
"Ne vakit bir yaşamak düşünsem, sus diyip adınla başlıyorum. İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin. Hayır başka türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin..."