Sende bir şey var, öyle bir şey hiçbirinde rastlamıyorum. Öyle bir şey ki bütün endişelerim senin yanında yok oluyor. Ruhuma bir şifa sakinlik geliyor. Dudaklarını gözlerime dokundurduğun zaman bütün canımın koşa koşa gözlerime toplandığını, orada sana kavuşmaktan mutlu olarak kaldığını hissediyorum.
Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka bir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?