Şükrü Erdem
@sukruerdem
Ölümün beklenişi, bize, şanın boşluğunu daha iyi ölçtürür: "Bir an içinde külden, iskeletten, addan, başka bir şey olmayacaksın, hatta ad bile olmayacaksın. Ad da, gürültüden başka, yankıdan başka bir şey değildir! Yaşamda değer biçtiğimiz her şey boştur, kokuşmuştur, küçüktür
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın yaşamı kısa bir zaman devam eder. Doğamız dönüşüm halindedir, algılarımız belirsiz, bedenimiz çürümeye mecbur, ruhumuz kargaşa içinde, kaderimiz tahmin edilemez, ünümüz güvenilmez durumdadır. Bedenimize ait olan şeyler bir nehirdir, ruhumuza ait olanlar ise bir rüya veya yanılsamadır. Yaşamımız yabancı bir ülkede yapılan yolculuğa ya da sefere benzer. Ölümden sonra olacak şey, unutulmaktır. Korumamız gereken tek bir şey var. O da felsefe. Bunun için içimizdeki koruyucu ruhu el değmeden koruyabilmeliyiz. Daima zevklere ve acılara hâkim olmalı, ikiyüzlü davranmamalı, düşüncesizce iş yapmamalıyız. Diğer insanların yaptıklarından bağımsız olarak böyle davranmalıyız. Ayrıca kendimize ait olan her şeyi sanki aynı kaynaktan çıkmışız gibi almalıyız. Sakince ölümü beklemeliyiz.
UNUTTUKLARIMFelsefe-Düşünce
"Şikâyet ettiğiniz sıradan hayatınız, belki bir başkasının hayalidir."sözü, ilk duyduğumda beni çok etkilemişti. Öyle ya; aslında çoğumuz, başka milyonlarca insanın sahip olmak için canını tehlikeye atmaktan çekinmeyeceği nice imkânlarla donatılmışız. Şu anda elinizde tuttuğunuz satırları okuyabilmekle dünyada çok küçük bir şanslı yüzdenin içine giriyorsunuz: Temel düzeyde de olsa eğitim alabilmiş, okuma yazma öğrenmiş, temiz içme suyu ve temel gıdalara ulaşabilmiş, kitap okuyacak kadar zaman bulabilmiş, hayatta kalma endişesini aşıp daha fazla bir şeyler öğrenme arayışına girebilmiş, genel olarak (veya kısmen de olsa) sağlıklı biçimde hayatta kalabilmiş o şanslı yüzde birkaçlık dilimdeki insanlardan birisiniz. Fakat huyumuz kurusun, çoğu zaman bu paha biçilmez hediyeyi fark edemeyecek kadar meşgul yahut şikâyetçiyiz.
