Bana gelince, ben artık Tanrı'ya inanmıyorum ve ayin istemiyorum. Ben yalnızca yalnızca sana inanıyorum, yalnızca seni seviyorum ve yalnızca sende biraz daha yaşamaya devam etmek istiyorum. Sadece yılda bir gün, şöyle sessiz mi sessiz, senin yanında nasıl yaşadıysam öyle...
Bugün hiç özlemedin mi beni?
Bugünde mi geçmedim aklının kıyılarından?
Ne olur çekme ellerini karanlığımdan
bir sen kaldın dünyada güzel bildiğim
zaman zaman senden uzaklaşmak isteyişimin
boşuna olduğunu biliyorum.
Artık kendimden bile kaçabilirim
fakat senden asla!
Sen hükmedemediğim kaderimsin benim,
silemediğim alınyazımsın.
Olduğun gibi seviyorum seni,
olmanı istediğim gibi değil.
Belki de tükenmişimdir, birşeyler için uğraşacak çabayı kendimde bulamıyorumdur. Belki de benim de emek vermeden güzel giden şeylere ihtiyacım vardır. Hep ben yorulmak istemiyorumdur. Yeniden inanmaya ihtiyacım vardır. Beni bana geri vermek istiyorumdur.