Veda etmediğini zannedenlerin vedası
Kafkanın muğlak kahramlarının gerçekliğini çözmek için uğrastigimız kitaplarından,sadık hidayetin iç içe geçmiş kahramanlarından ,benliğin içinde oluşan yeni benliklerden ,var olmanın şüphe götürmez şekilde yok olmakla ilgisi olduğunu sezdigimiz kitaplardan edindiğimiz merakın,hazzın,heyacanın,şüphenin,korkunun ve gerçeğin ,bundan cok da uzun olmayan bi zamanda dünyanın küçük bi adasında yaşayan insanların fecaatlariyla son bulmuş öykülerinin ,tarihsel tanikliklarla harmanlanarak edebiyata dönüştürülmüş muhteşem bi örnegini okumuş olmaktan edindiğim acı tadı pek tarif edebilicek yetkinlikte değilim malesef .
Nobel edebiyat ödülünü almış olması tek başına bi ölçü olmasa da kişisel begenilerimiz için,edebiyatın kaliteli yapıtlarını bir kenera ayırarak seçtiği gerçeğini de değiştirmiyor.Bu bazı ödül alan kitaplar tercih edilmeyi hak eden kitaplar pozisyonuna laf olsun diye ulaşmıyor şüphesiz .
Edebiyatın belkide insanı en çok etkileyen tarafı ,acıları mutluklari ,ne kadar insanı duygu varsa işte ,unutmamayi sağlaması .
Vesselam
Freida McFadden’dan yine hızlı akan, merak duygusunu sürekli canlı tutan bir gerilim kitabı okudum.
Tricia ve Ethan’ın yeni bir başlangıç yapmak için gittikleri eski malikâne, geçmişte kaybolan Dr. Adrienne Hale’in sırlarıyla birlikte bambaşka bir hâl alıyor. Evde bulunan terapi kayıtlarıyla birlikte sadece bir kayboluşun değil, insanların sakladığı gerçeklerin de peşine düşüyoruz.
Kitap boyunca sürekli “kim doğru söylüyor, kim bir şey saklıyor?” diye düşünüyorsunuz. Yazarın en güçlü yanı bence okuyucuyu şüphe içinde tutması ve sayfaları hızlı çevirmeyi sağlaması.
Ama bazı yerlerde karakterlerin biraz daha derin işlenmesini isterdim. Olaylar çok hızlı ilerlediği için bazı duyguların üstünden çabuk geçilmiş gibi hissettim. Yine de akıcılığı sayesinde kısa sürede biten, merak ettiren bir okuma oldu.
Freida McFadden sevenlerin keyifle okuyacağı, bol sır ve ters köşeli bir kitap.
Kitabı herkese tavsiye ediyor,keyifli okumalar diliyorum
Reklam
Neydi Suçun Zeliha! bende tarihî bir roman etkisinden çok, vicdan üzerine yazılmış bir roman hissi bıraktı. Kitabı bitirdiğimde aklımda savaş sahneleri değil, Thomas’ın yaşadığı zihinsel dönüşüm kaldı. Çünkü onun yolculuğu aslında bir coğrafyadan diğerine değil, ezberlerinden şüphe etmeye başlayan bir insanın kendi içine yaptığı yolculuktu.
Thomas’ın çocukluğundan itibaren kendisine öğretilen doğrularla yetinmeyip sorgulamaya başlaması, romanın en güçlü tarafıydı bence. Özellikle Foucher’in ona yalnızca din öğretmek yerine düşünmeyi öğretmesi, sonrasında Ben Şimon ve Şeyh Cibril gibi farklı inançlardan insanlarla kurduğu ilişki, karakterin değişimini inandırıcı hâle getiriyor. Hiçbiri Thomas’ı kendi tarafına çekmeye çalışmıyor; aksine ona hakikati aramanın tek bir kapıdan geçmediğini gösteriyor. Bu kısmı oldukça etkileyici buldum.
Zeliha ise romanda uzun uzun konuşan ya da olayları yöneten bir karakter değil ama varlığıyla bütün romanın anlamını değiştiren kişi. Onun masumiyetinin, insanların kör inançları ve nefretleri karşısında korunamaması, kitabın ismini de çok anlamlı kılıyor. Thomas’ın “Neydi suçun Zeliha?” diye isyan ettiği an, bana göre romanın en ağır yükünü taşıyan sayfalardı.
Roman boyunca en çok hoşuma giden şey, Osman Necmi Gürmen’in tek bir dini ya da tek bir toplumu yüceltmeye çalışmaması oldu. Eleştirdiği şey insanlar değil, bağnazlık. Aynı zamanda farklı inançlardan karakterleri ortak bir vicdan etrafında buluşturabilmesi, kitabı sıradan bir tarih romanının dışına çıkarıyor. Savaşın ortasında bile bilgiye, adalete ve insan olmaya tutunan karakterler görmek bana umut verdi.
Kitabı kapattığımda şunu düşündüm: İnsan bazen öğrendiklerini değil, sorgulamaya cesaret ettiklerini hayatı boyunca yanında taşıyor. Neydi Suçun Zeliha! benim için tam da bunu
Caraval diye geldim yazarın fantazilerini okudum: BİLDİĞİN TACİZ1000Kitap
Normalde inceleme yapmayacaktım ama kitaba çok kızdım. Seriyi bitirmeyenler için SPOİLER UYARISI!!!!
Asla Caraval'ın büyüsü yoktu. Doğru düzgün bir konusu da yoktu. Karakterler bayrama hazırlanıyor onu anlatıyor. Bunu o kadar saçma kurgulamış ki pek çok mantık hatası ve İĞRENÇ sahneler vardı.
Tella başta hiçbir dileğinin kabul olmadığını söylüyor?!! ABLANI ADADAN KURTARMAK İSTEYEN, Legend'i bulmak isteyen sen değil miydin kızım?? Yazar yazdığın kitabı mı unuttun?
Tella, aşkından şüphe ediyor. Evet, evet o kadar macera yaşadıktan sonra "Acaba Legend aşkı ölümsüzlüğe tercih ettiği için pişman mı?" diye düşünüp duruyor. Legend paşam da full odak yeni Caraval oyunuyla ilgileniyor. Yazar sen ne istiyorsun? Çiftten soğuyalım mı istedin bu yazdığın saçmalık nee?
Bir de Tella aşk tavsiyesi veren kitabın tavsiyelerini uyguluyor. Yahu Tella böyle biri değil! Bunu yapsa yapsa Evangeline yapar. Evrenleri mi karıştırdın?
En iğrendiğim kısımsa Legend Tella'nın gözü kapalı, eli bağlıyken ona dokunuyor. Ve Tella o kişinin Legend olduğunu bilmiyor. Şüpheleniyor ama EMİN DEĞİLL. Neymiş oyunmuş. Sayın yazar fantazilerini yazmak istiyorsan neden bu serideki karakterleri alet ettin. Önceden haber verseydin ona göre okurduk.
Bu novellayı okumasanız da olur. Scarlian ve Legendtella arasındaki birkaç romantik diyalog olmasa iyice çekilmezdi. Tella yerine yüz kere utandım. Legend'in saçmalıklarına bin kez kızdım. Okumayın okutturmayın. Konuya o kadar kızdım ki resimlerin güzelliğinden bahsetmeyi unutmuşum. Çizer güzel çizmiş ama DEX'in kötü baskısından dolayı elimizdeki kitap yabancılardaki gibi muntazam değil. Sayfa kalitesi kötü.
Başka incelemelerde görüşmek üzereee. :)
NASIL YAŞANIR?·432 syf.·
Roger-Pol Droit, 1949 Paris doğumlu, Fransız filozof, gazeteci, eğitmen ve yazardır. École Normale Supérieure de Saint-Cloud'da öğrenim görmüş. Felsefe alanında öğretmenlik yeterliliği derecesine, felsefe doktorasına ve araştırma yönetme yetkisine sahip. İlk makaleleri 1972 yılında, 23 yaşında henüz bir öğrenciyken Le Monde gazetesinde yayımlanmış. Berck ve ardından Honfleur liselerinde öğretmenlik yapmış. 1989'dan itibaren CNRS'te araştırmacı ve üniversite profesörü olarak görev almış. İlk olarak Hegel ve Marx Üzerine Araştırma ve Dokümantasyon Merkezi'nde, ardından Jean-Pépin Merkezi'nde çalışmış. Ayrıca Le Monde Des Livres, Les Échos, Le Point ve Clés yayınlarında köşe yazarlığı yapmaktadır. Droit’nın araştırmaları, Batı düşüncesinde "öteki"nin temsilleri üzerine odaklanmaktadır. Felsefeyle, edebi ve şiirsel yaratıcılığın kesişim noktasında yer alan alışılmışın dışında, oyunbaz ve kimi zaman şaşırtıcı görünen daha kişisel metinleriyle geniş kitlelerce tanınıyor. Bu tarzın ilk örneği, 24 dile çevrilen ve televizyona da uyarlanan "101 Gündelik Felsefe Deneyimi" adlı eseridir. Droit, bazıları geniş kitleler nezdinde büyük başarı yakalamış olan felsefe ve fikir tarihi üzerine 30’a yakın kitabın sahibi. "Düşünürlerin Eşliğinde (1998)", "Kızıma Dinleri Öğretiyorum (2000)", "101 Gündelik Felsefe Deneyimi (2001)", "Kızıma Felsefe Öğretiyorum (2004)", "Dostlar Arasında Küçük Felsefe Deneyimleri (2007)", "Kısa Felsefe Tarihi (2008)", "Felsefeyle Saadet Olmaz (2015)", "Yalnızca Bir Saatim Kalsaydı (2014)", "Filozoflar Nasıl Yürür? (2016)" ve son olarak "
Alice Fikirler Diyarında (2025)" eserlerini yazmış.
Droit, geçen yıl yayımladığı bu romanıyla felsefeyi her yaştan okura sevdirmek adına Lewis Carroll'ın klasik kurgusunu felsefi bir zemine taşımış. Harikalar Diyarı’nın yerini kavramların, mantıkEdebiyat
7/10
2026 14. kitabı
Roger-Pol Droit, 1949 Paris doğumlu, Fransız filozof, gazeteci, eğitmen ve yazardır. École Normale Supérieure de Saint-Cloud'da öğrenim görmüş. Felsefe alanında öğretmenlik yeterliliği derecesine, felsefe doktorasına ve araştırma yönetme yetkisine sahip. İlk makaleleri 1972 yılında, 23 yaşında henüz bir öğrenciyken Le Monde gazetesinde yayımlanmış. Berck ve ardından Honfleur liselerinde öğretmenlik yapmış. 1989'dan itibaren CNRS'te araştırmacı ve üniversite profesörü olarak görev almış. İlk olarak Hegel ve Marx Üzerine Araştırma ve Dokümantasyon Merkezi'nde, ardından Jean-Pépin Merkezi'nde çalışmış. Ayrıca Le Monde Des Livres, Les Échos, Le Point ve Clés yayınlarında köşe yazarlığı yapmaktadır. Droit’nın araştırmaları, Batı düşüncesinde "öteki"nin temsilleri üzerine odaklanmaktadır. Felsefeyle, edebi ve şiirsel yaratıcılığın kesişim noktasında yer alan alışılmışın dışında, oyunbaz ve kimi zaman şaşırtıcı görünen daha kişisel metinleriyle geniş kitlelerce tanınıyor. Bu tarzın ilk örneği, 24 dile çevrilen ve televizyona da uyarlanan "101 Gündelik Felsefe Deneyimi" adlı eseridir. Droit, bazıları geniş kitleler nezdinde büyük başarı yakalamış olan felsefe ve fikir tarihi üzerine 30’a yakın kitabın sahibi. "Düşünürlerin Eşliğinde (1998)", "Kızıma Dinleri Öğretiyorum (2000)", "101 Gündelik Felsefe Deneyimi (2001)", "Kızıma Felsefe Öğretiyorum (2004)", "Dostlar Arasında Küçük Felsefe Deneyimleri (2007)", "Kısa Felsefe Tarihi (2008)", "Felsefeyle Saadet Olmaz (2015)", "Yalnızca Bir Saatim Kalsaydı (2014)", "Filozoflar Nasıl Yürür? (2016)" ve son olarak "Alice Fikirler Diyarında (2025)" eserlerini yazmış.
Droit, geçen yıl yayımladığı bu romanıyla felsefeyi her yaştan okura sevdirmek adına Lewis Carroll'ın klasik kurgusunu felsefi bir zemine taşımış. Harikalar Diyarı’nın yerini kavramların, mantıkMahkum – Güvenin ve Gerçeğin Gölgesinde Bir Hikâye..
Freida McFadden’ın Mahkum adlı romanını da diğer romanları gibi büyük bir merakla okudum. Bu kitap, yalnızca bir gerilim romanı değil; aynı zamanda insanın geçmişiyle, seçimleriyle ve güven duygusuyla yüzleşmesini anlatan güçlü bir hikâye.
Kitap boyunca yazar, gerçeği ustalıkla gizleyerek okuru sürekli şüphe içinde bırakıyor. Tam her şeyi çözdüğümü düşündüğüm anda yeni bir ayrıntı ortaya çıkıyor ve bütün dengeler değişiyor. Bu yönüyle Mahkum, sadece okunmuyor; adeta yaşanıyor. Sayfalar ilerledikçe merak duygusu giderek artıyor ve kitabı elden bırakmak neredeyse imkânsız hâle geliyor.
Romanın en etkileyici taraflarından biri, karakterlerin kusurlarıyla birlikte son derece gerçek hissettirmesi. Hiç kimse tamamen masum ya da tamamen suçlu görünmüyor. Bu da hikâyeye güçlü bir psikolojik derinlik kazandırıyor. Özellikle geçmişin insan hayatı üzerindeki etkisi ve güven duygusunun ne kadar kırılgan olduğu, roman boyunca ustalıkla işlenmiş.
Freida McFadden’ın sade ama sürükleyici anlatımı, olayların temposunu bir an bile düşürmüyor. Ancak kitabı benim için özel kılan şey yalnızca şaşırtıcı olay örgüsü değil; aynı zamanda insanların göründükleri kişi olup olmadıklarını sorgulatmasıydı. Roman boyunca sık sık şu düşünce aklıma geldi: Bir insanı gerçekten ne kadar tanıyabiliriz?
Mahkum, beklenmedik ters köşeleri, güçlü gerilimi ve psikolojik çözümlemeleriyle beni etkiledi. Gerilim ve psikolojik thriller türünü seven herkesin mutlaka şans vermesi gereken, akılda kalıcı bir roman olduğunu düşünüyorum.
Reklam
Reklam