Zeliha
@suviyesi
Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Ne olursa olsun bu bereketin, bu anaforun içine atlamalı, kendimi kendi gerginliğimden bir ok gibi fırlatmalıydım bilinmeyenin içine doğru, beraberliğin göklerine doğru.
Bitmeyen dizelerde, upuzun hecelerde
Esir kaldım nicedir acıdan âzadeyim.
"Şüphesiz..." Çok defa cümlelerin başında dilimize musallat olan bu "şüphesiz" içinde kıvrandığımız şüphelerden hiç değilse sözle kurtulmak ihtiyacının ifadesi mi?
Donsa şekillerin renklerin izi
Zaman bir noktada unutsa bizi.
Çiçek sular gibi saf sevgimizi
Döksek türkülerin hecelerine.
