Gözüm yaşa bələnmiş, könlüm zəncirdə qalır,
Özüm-özümə yadam, taleh bî-səbir qalır.
Xoşbəxtlik dedikləri bir yalan yuxu imiş,
Arzular viran olub, ümid də bi kam qalır.
Dünya məni aldatdı, gül göstərib tikan verdi,
Sevda yolu yanıqdır, hər addımda xətər qalır.
Qadın könlü incədir, amma daş olub içim,
Hisslərim donub artıq, qəlbimdə na şükür qalır.
Nizami tək söylərəm: bu dünya sınaq imiş,
Hər kim sevinc umarsa, sonda kədər qalır.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Mən nə deyim bu küləyə, bu mehə,
Gözlərimdən çəkilməyən bu şehə,
Sənə görə inanmıram talehə,
Ümidimi nə yaşatdın, nə qırdın...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~
Vahid Əziz~
Vahid Əziz~
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Nə vaxtsa qocalsaq, nə vaxtsa ölsək
Həyat istəkləri, həyat arzusu
Bir quş nəfəsində, bir çay səsində
Gizlənmiş həqiqət, gizlənmiş doğru.
Qaçmaz taleyindən, qaça da bilməz,
Bir quşa da dönüb uça da bilməz.
Qan ağlayar ürəklər güllə səsindən,
Amma bir eşq nəfsində sağala bilməz.
Gülən gözlərdəki incə sədaqət,
Bahalı evlərdə ucuz məhəbbət,
Məhbus pəncərəsinə dolan şəfəq tək
Bircə gün unudub tərk edə bilməz.
İndi unudulmur, keçsə də zaman,
Örtsə də üstünü həsrətin tozu,
Bircə incə baxış yetərdi ancaq,
"Səhvlər bağışlanmır" — demişdi özü.
İndi nağıl tək gəzirəm səni,
Bəlkə sağsan hələ, uzaqlardasan.
Sənsiz keçən həyat ömür-gün deyil,
Sanıram hələ də röyalardasan.
Tapmasam da səni bircə dəfə,
Oxuyub qurtardım neçə səfili.
Dillər dolaşıb daşatana döndü,
Nəğməsi qalacaq neçə əsrlik.
Fəzaya göndərilən mesajlarda ‘'bug’' var
Mən ‘'comfort’' həyat istəmişdim
Taleh yenə ‘'prius'' verir
Sayıram özümü bir üst beyin
O qədər axmaq deyiləm ki
Yarasa şorbasına virus deyim
Nəyə desəz, and içərəm
And içmək haramdırsa
‘'Клянусь'' deyim