Kendisini aldatan ya da kendisinin aldattığı tüm gençlik umutlarına, başkalarının yaşlılıklarında bile kalplerinin atışını hızlandıran bütün o acı tatlı, aydınlık anılara tembelce el sallayarak hepsinden vazgeçti.
"Anlamam belki ama o anlatsın. Zaten hangimiz tam olarak anlıyoruz ki karşımızdakini?
Meraklısın kendinle içli dışlı olmağa;
Bu, tatlı benliğini sırf aldatmağa yarar.
Vaktin geldi diyerek seni çağırsa doğa
Vereceğin hesapta elle tutulur ne var?
Herkes dertte değil herkes derste.Herkes derdiyle dersini alıyor.Ders alınacak, sınav geçilecek...Teneffüs ancak o zaman.
"Müziğin onlarda yıllık zamanın içinden bir iplik gibi geçebilme özelliği başka hiçbir şeyde yoktu. Şarkılar zamanın ipliğini çekip kopuk kopuk anları birbirine dikerek bir bütün oluşturan şeylerdi sonuçta. Tatlı sert bir histi bu. İğne can yakabilirdi. "
