Hem insanın bütün cihâzâtları ve hissiyatları, sırr‑ı vahdetle, gayet yüksek bir kıymet alırlar ve şirk ve küfür ile gayet derecede sukùt ederler.
Meselâ: İnsanın en kıymettar cihâzı akıldır. Eğer sırr‑ı tevhid ile olsa, o akıl, hem İlâhî, kudsî defineleri, hem kâinâtın binler hazinelerini açan pırlanta gibi bir anahtarı olur. Eğer şirk ve küfre düşse, o akıl, o hâlde geçmiş zamanın elîm hüzünlerini ve gelecek zamanın vahşî korkularını insanın başına toplattıran meş'ûm ve sebeb‑i tâciz bir âlet‑i belâ olur.
Hem meselâ: İnsanın en latîf ve şirin bir seciyesi olan şefkat; eğer sırr‑ı tevhid onun yardımına yetişmezse, öyle müdhiş bir hirkat, bir firkat, bir rikkat, bir musîbet olur ki, insanı en bedbaht bir dereceye indirir. Tek bir güzel yavrusunu ebedî kaybeden bir gâfil vâlide, bu hirkatı tam hisseder.
Hem meselâ: İnsanın en lezzetli ve tatlı ve kıymetli hissi olan muhabbet, eğer sırr‑ı tevhid yardım etse bu küçücük insanı, kâinât kadar büyüttürür ve genişlik verir ve mahlûkata nâzenîn bir sultan yapar. Eğer şirk ve küfre düşse – El‑iyâzü Billâh – öyle bir musîbet olur ki, mütemâdiyen zevâl ve fenâda mahvolan hadsiz mahbuplarının ebedî firâkları ile bîçâre kalb‑i insanîyi her dakika parça parça eder. Fakat, gaflet veren lehviyâtlar, muvakkaten iptal-i his nev'inden zâhiren hissettirmiyor.
Sayfa 38
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çağırma o herkesin malumu güruhu,
Siste yayılır etrafa dalga dalga,
İnsanoğluna binbir bela
Getirir her cenahtan.
Kuzeyden ısırır keskin dişli ruh seni,
Dalar yüzünü ok sivrisi dilleriyle;
Doğudan çıkagelenler kurutur ortalığı
Ve beslenir akciğerlerinden;
Güneyden yollananlar, çöllerden,
Alev üstüne alev bindirir tepene,
Batıdan gelen güruh önce canlandırır,
Sonra seni de, bağını bahçeni de suda boğar.
Zevklenirler bizi işitince, hemen başlarlar tahribata,
Seve seve itaat ederler, çünkü aldatırlar bizi zevkle;
Sanki gökten gönderilmiş gibi yapar,
Yalan söylerken melek gibi tatlı tatlı fısıldarlar.
Her izzet ve her nimet, Allahü Teâlâ'ya, ihlas ile itâat ve ibâdet etmektedir. Her kötülük ve sıkıntı da, günâh işlemekten hâsıl olur. Herkese dert ve belâ, günâh yolundan gelir. Rahat ve huzûr da, itâ’at yolundan gelmektedir. (Allahü teâlânın âdeti böyledir. Bunu kimse, değiştiremez. Nefse kolay ve tatlı gelen şeyi saadet zan etmemeli. Nefse güç ve acı gelenleri de şekâvet ve felâket sanmamalıdır.)
Olur ki, bir şey hoşunuza gitmezken, sizin için o hayırlı olur. Ve bir başka şey de sevdiğiniz hâlde o, hakkınızda şer olur. Allah bilir, siz bilmezsiniz. Gerçekten de bazen insan bir şeyi çok ister, bilmez ki o şey ilerde ona zarar getirecektir. Bazen de nefret ettiği bir şeyin içinde hayırlar, güzellikler gizlenmiştir. Bunu aciz insan ne bilsin?
Bedenin ölmesi, onlara acı gelmez, çünkü onlar kuyudan, zindandan çıkıyorlar; çiçekli çayırlığa, çimenliğe gidiyorlar.
Bu kederlerle, ızdıraplarla dolu dünyadan kurtuluyorlar. Bir hiç olan, yok olan bir şeyin elden çıkması için kimse ağlamaz.
Ölmeden evvel ölen ve ölümü korku ile değil, zevkle karşılayan, hattâ ecel kendilerine şeker gibi tatlı gelen ârif insanlar servete, şehvete, yüksek makamlara karşı ilgisiz görünürler.
Dünya müminin zindanıdır. Ölüm bu zindandan kurtuluş demektir. Dünya zindanından kurtulup âhiret sarayına giden mümin me'yûs değildir. Halbuki dünyayı, maddî hayatı seven, dünya kendisine zevk yeri, neşe yeri gibi gelen insanlar için, ölüm bir felakettir.
Kur'ân-ı Kerîm'de şiddetli, çetin azaba uğrayan ümmetler hakkında dedin ki:
"Onlar, tevbe ve istiğfardan geri kaldılar, ağlayıp sızlanamadılar ki,belâ onlardan yüz çevirsin, savuşsun gitsin."
Ağlayamadıkları için gönülleri katılaştı. İşledikleri günahlar, kendilerine ibâdet gibi görünüyordu. İnatçı kişi, kendisini suçlu bilmedikçe, nasıl olur da gözleri yaşarır?
BİR TAŞLA İKİ KUŞ
Sevgim var Karun'un serveti kadar
Hepsini yoluna sermeye geldim
Sen harca harcayabildiğin kadar
Ben senin zevkine sermaye geldim...
Kimseye vermedim aşk adresimi
Güç belâ taşıdım can kafesimi
Sır gibi gizledim son nefesimi
Senin kollarında vermeye geldim...
Şahit gerekliyse seni sevmeye
Nikâh gerekliyse karım demeye
Şeytana uyup da haram yemeye
En tatlı günaha girmeye geldim...
Senden bir ricam var makul görürsen Koynunda kuğular beslermişsin sen
Düğmeni çözmeme izin verirsen
Bir taşla iki kuş vurmaya geldim
