“En acıtıcı yara, asıl yanılanın insanın kendisi olduğunu anlamasıdır. İzi hiç silinmeyen tek yara, kendine ihanet eden bilinç tarafından kanatılmıştır! En güç affedilen hata, insanın kendisine ait olanlardır aslında…”
“Şibumi demek, bilgiden çok anlayış demek.
İfade dolu bir sessizlik demek.
Kendini kanıtlama gereği duymayan bir alçakgönüllülük demek.
Sanatta şibumi zarif bir basitliği ifade eder.
Buna sabi denir. Felsefedeyse kendini wabi olarak gösterir.
Büyük bir ruhsal rahatlıktır ama pasiflik değildir. Bir insanın kişiliğindeyse…nasıl söylemeli…Hakimiyet peşinde olmayan otorite mi? Onun gibi bir şey.”